Olsztyn

Zapraszamy na dyskusję nt. encykliki papieża Leona XIV "Magnifica Humanitas"

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 21 czerwiec 2026 17:37

Paweł Wolski

Pierwsza ENCYKLIKA OJCA ŚWIĘTEGO LEONA XIV MAGNIFICA HUMANITAS ("W TROSCE O OSOBĘ LUDZKĄ W DOBIE SZTUCZNEJ INTELIGENCJI" jest tekstem szeroko komentowanym w całym katolickim świecie.

Obszerny tekst Leona XIV, który co do zasady poświęcony jest kwestii sztucznej inteligencji, opinia publiczna recypuje głównie za sprawą problematyki niewolnictwa. Papieskie przestrogi przed ludzką pychą i nieledwie ludobójczym potencjałem źle wykorzystanej AI giną wśród komentarzy, zdominowanych przede wszystkim przez jedno: przeprosiny za stanowisko Kościoła wobec fenomenu niewolnictwa.

Będziemy mogli o encyklice podyskutować w ramach środowych spotkań 24 czerwca o godz. 19.00, w parafii Chrystusa Króla przy ul Wyspiańskiego w Olsztynie (sala Jose). Udział w dyskusji wezmą: ks. Piotr Sroga i red. Łukasz Adamski.

ZAPRASZAMY!

Czytaj więcej: Zapraszamy na dyskusję nt. encykliki papieża Leona XIV "Magnifica Humanitas"

Od 9 lat czekam na decyzję sądu, a wartość roszczeń rośnie

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 14 czerwiec 2026 19:23

Krzysztof Kamiński

Publikujemy głos klienta olsztyńskiej Temidy, Krzysztofa Kamińskiego, przedsiębiorcy ze Stawigudy, będącego uczestnikiem dziewięcioletniego postępowania sądowego.

W ostatnich miesiącach coraz częściej pojawiają się głosy polityków i środowisk prawniczych, że Olsztyn powinien doczekać się własnego Sądu Apelacyjnego. Zwolennicy tego pomysłu przekonują, że stolica Warmii i Mazur jest wystarczająco dużym ośrodkiem, aby awansować do grona miast posiadających pełną strukturę sądownictwa.

Jako osoba uczestnicząca od ponad dziewięciu lat w postępowaniu o zniesienie współwłasności nieruchomości mam jednak poważne wątpliwości, czy olsztyński wymiar sprawiedliwości rozwiązał najpierw własne problemy.

Dziewięć lat jednej sprawy

Moja sprawa została wszczęta w 2017 roku. Dziś mamy rok 2026, a postępowanie nadal nie zostało prawomocnie zakończone.

Nie mówimy przy tym o wielomiliardowym sporze gospodarczym ani procesie obejmującym setki tomów akt. To klasyczna sprawa dotycząca nieruchomości i rozliczeń pomiędzy współwłaścicielami.

Najbardziej znamienny jest niemal pięcioletni okres zawieszenia postępowania z powodu postępowania karnego wszczętego na skutek zawiadomienia złożonego przez przeciwnika procesowego. Postępowanie to ostatecznie nie miało żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy cywilnej, a stawiane zarzuty nie znalazły potwierdzenia. Trudno więc nie odnieść wrażenia, że jego głównym skutkiem było wieloletnie zablokowanie sprawy.

Przez cały ten czas wielokrotnie wnosiłem o podjęcie postępowania. Bezskutecznie. Mijały kolejne miesiące i lata, a sprawa pozostawała nierozpoznana.

W końcu złożyłem skargę na przewlekłość postępowania. Odpowiedź była dla mnie wręcz symboliczna. Po dziewięciu latach trwania sprawy oraz niemal pięciu latach jej zawieszenia usłyszałem od Sądu Okręgowego w Olsztynie, że skarga jest bezzasadna.

Innymi słowy – po dziewięciu latach postępowania dowiedziałem się, że przewlekłości nie ma.

Prawo kontra zdrowy rozsądek

Z punktu widzenia formalnej argumentacji stanowisko sądu może być poprawne. Sąd wskazuje, że wykonywał kolejne czynności procesowe, wyznaczał rozprawy, powoływał biegłych i rozpoznawał wnioski stron.

Problem polega jednak na tym, że obywatela interesuje rezultat działania państwa, a nie liczba sporządzonych pism. Jeżeli po dziewięciu latach sprawa nadal nie jest zakończona, trudno przekonywać kogokolwiek, że system działa sprawnie.

Dla obywatela liczy się efekt. A efektem jest dziewięcioletni brak rozstrzygnięcia sporu.

Najgroźniejsza przewlekłość

W mojej sprawie przewlekłość nie jest wyłącznie problemem organizacyjnym. Każdy kolejny miesiąc zwiększa potencjalne roszczenia majątkowe wysuwane przez drugą stronę. Innymi słowy – sam upływ czasu tworzy wartość ekonomiczną dla jednego z uczestników postępowania.

Państwo stworzyło mechanizm, w którym przewlekłość nie jest neutralna, lecz może stać się źródłem korzyści procesowych. Jeżeli ktoś potrafi skutecznie wydłużać postępowanie, może równocześnie zwiększać wartość dochodzonych później roszczeń.

Trudno pogodzić taki stan rzeczy z zasadami sprawiedliwości. Jeszcze trudniej zaakceptować go obywatelowi, który przez lata oczekuje na rozstrzygnięcie swojego sporu. Wymiar sprawiedliwości powinien kończyć konflikty, a nie tworzyć warunki, w których przedłużanie postępowania staje się opłacalną strategią procesową.

Olsztyn potrzebuje najpierw sprawnych sądów

Nie mam nic przeciwko idei utworzenia Sądu Apelacyjnego w Olsztynie. Ale zanim zaczniemy domagać się nowych etatów, budynków i kompetencji, warto odpowiedzieć na kilka prostych pytań.

Dlaczego zwykła sprawa cywilna trwa ponad dziewięć lat? Dlaczego obywatel składający skargę na przewlekłość słyszy, że przewlekłości nie ma? I dlaczego zdrowy rozsądek tak często przegrywa z formalizmem proceduralnym?

W mojej ocenie prawdziwym problemem nie jest brak Sądu Apelacyjnego w Olsztynie. Prawdziwym problemem jest to, że wymiar sprawiedliwości coraz częściej sprawia wrażenie systemu skupionego na własnych procedurach, a nie na szybkim i sprawiedliwym rozwiązywaniu sporów.

Dopóki ten problem nie zostanie rozwiązany, dyskusja o nowych szczeblach sądownictwa będzie przypominała dobudowywanie kolejnych pięter do budynku, którego fundamenty od dawna wymagają naprawy.

Krzysztof Kamiński

Od redaktora: ilustracja stworzona przez AI

Od redaktora: ili

Krzysztof Kamiński

Czytaj więcej: Od 9 lat czekam na decyzję sądu, a wartość roszczeń rośnie

LIST OTWARTY związkowców do poseł Urszuli Pasławskiej w sprawie konsolidacji szpitali

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 12 czerwiec 2026 06:49

LIST OTWARTY organizacji związkowych działających w Regionie Warmińsko-Mazurskim i Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Olsztynie do poseł Urszuli Pasławskiej, członka Rady Społecznej Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Olsztynie, w sprawie zagrożenia bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkańców Warmii i Mazur Związkowcy proszą o niezwłoczne podjęcie interwencji poselskiej i zorganizowanie otwartej debaty społecznej dotyczącej prowadzonego przez lokalnych włodarzy i polityków procesu konsolidacji trzech publicznych olsztyńskich szpitali.

Jest to kolejne pismo w tej sprawie skierowane do Pani Poseł ponieważ poprzednie pismo z dnia 21 lutego 2026 r. pozostało bez odpowiedzi i bez reakcji z Pani strony mimo tak ważnej problematyki jakim jest bezpieczeństwo zdrowotne obywateli.

Odnosząc się do dotychczasowej dyskusji nad dokumentem zatytułowanym,,Analiza strategiczna i plan wdrożenia konsolidacji trzech niezależnych szpitali publicznych w w Olsztynie", zmuszeni jesteśmy publicznie wyartykułować fundamentalne obawy, jakie budzi ten nietransparentny i wadliwy proces.

Jak powszechnie wiadomo, na ostatnim posiedzeniu Rady Społecznej Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Olsztynie, Dyrekcja Szpitala oficjalnie i jednoznacznie potwierdziła, że sporządzona analiza opiera się na nieprawdziwych danych, a jej wnioski końcowe są całkowicie błędne. Co więcej reprezentanci Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Olsztynie słusznie od początku odmawiali identyfikowania się z tym dokumentem, zgłaszając uzasadnione zdanie odrębne.

Czy Zespół ds. konsolidacji trzech olsztyńskich szpitali sfałszował dane?

W świetle faktów staje się jasne, że rzeczywistym celem planowanej konsolidacji jest faktyczne zlikwidowanie Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Olsztynie jako samodzielnego podmiotu oraz przejęcie unikalnych zasobów Szpitala Wojewódzkiego i Szpitala Miejskiego przez Uniwersytet Warmińsko-Mazurski. Potwierdzają to bezpośrednio i wprost publiczne wypowiedzi kluczowych decydentów, w tym Wicemarszałkini Sylwii Jaskulskiej oraz Wojewody Warmińsko-Mazurskiego Radosława Króla. Pan Wojewoda w swojej oficjalnej wypowiedzi z dnia 18 maja 2026 roku wprost stwierdził, że proces konsolidacyjny ma służyć przede wszystkim rozwojowi Uniwersytetu Warmińsko- Mazurskiego, podnoszeniu jego potencjału badawczego oraz celom edukacyjnym uczelni.

Taka argumentacja stanowi bezsporny dowód na to, że w całym tym przedsięwzięciu ani pacjent, ani bezpieczeństwo zdrowotne mieszkańców regionu nie są traktowane priorytetowo. Priorytetem stał się interes akademicki, rozwój samej uczelni oraz jej kadry naukowej, co ma się odbyć drogą bezprecedensowego przekazania wypracowanego przez lata majątku województwa na rzecz innego podmiotu. Jako członkini Rady Społecznej Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Olsztynie, powołana do ochrony interesu tej placówki oraz mieszkańców, nie może Pani wyrazić zgody na tak rażące uszczuplenie publicznego potencjału medycznego.

Jako strona społeczna z wielkim zaskoczeniem i głębokim zaniepokojeniem przyjęliśmy Pani postawę podczas posiedzenia Rady Społecznej Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Olsztynie w dniu 8 czerwca 2026 roku. Sformułowane przez Panią zarzuty wobec kadry kierowniczej Wojewódzkiego Szpitala, krytykujące Dyrekcję za złożenie zdania odrębnego i niepodpisania wspomnianej analizy, budzą nasz stanowczy sprzeciw.

Trudno dziwić się Dyrekcji Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego, która dysponuje rzetelnymi, realnymi danymi finansowymi oraz operacyjnymi szpitala, że wyraziła kategoryczny opór wobec planów prowadzących do degradacji kierowanej przez nich jednostki. Z tych obiektywnych danych jasno wynika, że Szpital Wojewódzki znajduje się w doskonałej kondycji, przynosi realne zyski i wykazuje wzorcową płynność finansową. Sprzeciwu wobec planów likwidacyjnych i obrony tak sprawnego podmiotu leczniczego należałoby w pierwszej kolejności oczekiwać właśnie od Pani i pozostałych członków Rady Społecznej, która z definicji stanowi organ inicjujący, opiniodawczy oraz doradczy dyrektora. dbający o dobro placówki i pacjentów.

Pragniemy z całą stanowczością podkreślić, że projekt konsolidacji włączający w plan połączenia również Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Olsztynie nie ma nic wspólnego z zapewnieniem bezpieczeństwa pacjentom, a wręcz bezpieczeństwo to w sposób bezpośredni narusza. Dotyczy to w szczególności mieszkańców całego regionu, dla których Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Olsztynie stanowi kluczowy i strategiczny szpital odwoławczy i który jest filarem bezpieczeństwa zdrowotnego na Warmii i Mazurach, zabezpieczającym najcięższe przypadki medyczne, w tym kardiologiczne, neurologiczne i urazowe dzięki unikalnej infrastrukturze Centrum Urazowego z bezpośrednim dostępem do lądowiska śmigłowców oraz jedynego w województwie akredytowanego Zakładu Patomorfologii. Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Olsztynie to placówka unikalna w skali regionu, która jako jedyna przynosi realne zyski, rozwija się i utrzymuje wzorcowy wskaźnik płynności finansowej na poziomie blisko 3,0.

Obarczanie zdrowego finansowo i kadrowo podmiotu wielomilionowymi długami głęboko niewypłacalnych jednostek partnerskich nie ma nic wspólnego z bezpieczeństwem pacjentów, lecz bezpośrednio to bezpieczeństwo narusza, grożąc degradacją poziomu medycyny specjalistycznej.

Próba mechanicznej i siłowej faktycznej likwidacji tak prężnie działającej jednostki z podmiotami głęboko niewypłacalnymi stwarza realne ryzyko paraliżu opieki zdrowotnej. masowego wypowiadania kontraktów przez personel lekarski oraz drastycznego ograniczenia dostępności do świadczeń ratujących życie.

Zwracamy Pani uwagę na fakt, że to szpitale powiatowe, które są obecnie zadłużone niekiedy na dziesiątki milionów złotych, potrzebują pilnej pomocy, systemowego wsparcia oraz natychmiastowego ratunku. To właśnie na restrukturyzacji i oddłużaniu tych niewydolnych finansowo jednostek powinny być obecnie skupione wszelkie centralne oraz lokalne działania polityczno-finansowe. Całkowicie niezrozumiałe, nieekonomiczne i szkodliwe społecznie jest natomiast destabilizowanie i faktyczne likwidowanie samodzielności Szpitala Wojewódzkiego utrzymującego wzorcową kondycję finansową, posiadającego znakomitą kadrę oraz infrastrukturę, a także nieustannie się rozwijającego i inwestującego w unowocześnianie świadczeń medycznych. Obarczanie zdrowego organizmu szpitalnego długami innych podmiotów jest działaniem przeciwskutecznym, które doprowadzi do degradacji poziomu medycyny specjalistycznej na Warmii i Mazurach.

Pragniemy z całą stanowczością podkreślić, że partyjne plany i partykularne założenia polityczne Polskiego Stronnictwa Ludowego nie mogą przyświecać tak ważnemu, strategicznemu i złożonemu procesowi, jakim jest reorganizacja ochrony zdrowia. Wpływa ona bowiem bezpośrednio na życie i bezpieczeństwo zdrowotne wszystkich mieszkańców regionu, dla których Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Olsztynie pełni kluczową rolę szpitala odwoławczego. Tak fundamentalne zmiany powinny być szeroko konsultowane nie tylko ze stroną społeczną i menedżerami medycznymi, ale przede wszystkim z samymi mieszkańcami Warmii i Mazur. Tymczasem dotychczasowe fakty dobitnie wskazują, że kluczowe rozmowy i decyzje zostały arbitralnie przeniesione do zamkniętych gabinetów polityków, którzy bez udziału przedstawicieli i pracowników zainteresowanych szpitali prowadzą dyskusje całkowicie pozbawione waloru merytorycznego.

Zarząd Regionu Warmińsko-Mazurskiego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego. Pielęgniarek i Położnych w Olsztynie, Zarząd Międzyzakładowej Organizacji Związkowej Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych przy Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Olsztynie, Zarząd Organizacji Zakładowej NSZZ,,Solidarność" w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Olsztynie oraz Zarząd Związku Zawodowego Pracowników Ochrony Zdrowia przy Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Olsztynie. 

Z poważaniem

Elżbieta Butkiewicz

Przewodnicząca Regionu Warmińsko-Mazurskiego OZZPiP

Czytaj więcej: LIST OTWARTY związkowców do poseł Urszuli Pasławskiej w sprawie konsolidacji szpitali

Władze Olsztyna wybrały firmę, która zaprojektuje rozbiórkę "szubienic"

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 09 czerwiec 2026 09:50

Adam Jerzy Socha

Pomnik Wyzwolenia Ziemi Warmińskiej i Mazurskiej, znany mieszkańcom Olsztyna jako „szubienice”, zostanie rozebrany. Potwierdziła to Radiu Olsztyn wiceprezydent Olsztyna Justyna Sarna-Pezowicz. Ma to się odbyć w ramach planowanej budowy schronu pod placem Xawerego Dunikowskiego.

Miasto zleciło przygotowanie projektu inwestycji olsztyńskiej firmie Sosak and Sosak, która jako jedyna zgłosiła się do przetargu. Na realizację przedsięwzięcia mają zostać przeznaczone środki pozyskane przez ratusz z rządowych programów dotyczących ochrony ludności i obrony cywilnej.

W miejscu obecnego pomnika ma powstać parking podziemny, który w sytuacjach zagrożenia będzie pełnił funkcję miejsca ukrycia, czyli schronu.

- Projektant w swoim zleceniu ma aktualizację projektu rozbiórki pomnika Dunikowskiego. Taki projekt powstał parę lat temu, kiedy był nakaz wojewody o natychmiastowym usunięciu pomnika z przestrzeni publicznej. Ten projekt wymaga aktualizacji, którą wykona firma Sosak and Sosak (firma podała kwotę 731 tys. zł). Końcowy etap tego, co ma zaprojektować pracownia, to zagospodarowanie terenu bez uwzględnienia już istnienia pomnika

– powiedziała Justyna Sarna-Pezowicz.

Firma odpowiedzialna za przygotowanie dokumentacji ma czas do 30 listopada na przedstawienie gotowego projektu. Pierwsze koncepcje inwestycji mają zostać zaprezentowane już do 31 sierpnia.

Kiedy wyrok NSA?

Przypomnijmy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 13 września 2023 r. uznał, zaskarżoną przez prezydenta Olsztyna, decyzję wojewody warmińsko-mazurskiego, nakazującą natychmiastową rozbiórkę pomnika, za wydaną zgodnie z prawem. Ten wyrok zaskarżył do NSA ówczesny prezydent Piotr Grzymowicz, podnosząc m.in., iż w składzie WSA był tzw neo-sędzia.

Po trzech latach, 21 maja 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi kasacyjnej Gminy Olsztyn od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, do czasu rozpoznania przez NSA innej skargi kasacyjnej Gminy Olsztyn od wyroku WSA w Warszawie z 5 października 2023 r., w którym rozpoznana została skarga Gminy Olsztyn na opinię Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z 21 grudnia 2022 r. o niespełnieniu przez pomnik „Wyzwolenia Ziemi Warmińsko-Mazurskiej” (pomnik „Wdzięczności dla Armii Radzieckiej") warunków określonych w art. 5a ust. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów użyteczności publicznej oraz pomniki.

Ta skarga kasacyjna zostanie rozpoznana przez NSA 10 lipca 2026 r.

Chyba rzeczywiście „szubienice” zostaną rozebrane, gdyż główny orędownik pozostawienia pomnika, olsztyński historyk, prezes Fundacji "Borussia", prof. Robert Traba wydał pocztówkę, ze zdjęciem – jak wyżej i napisem na odwrocie „Nekrolog”

Adam Socha

Czytaj więcej: Władze Olsztyna wybrały firmę, która zaprojektuje rozbiórkę "szubienic"