Region

Moje świąteczne rozmyślania nie są zbyt bogate. Jakaś pustka i jałowość wciska się zewsząd. Również życie religijne tych Świat nie dorównuje przeżyciom wcześniejszych. Dziś zdałem sobie sprawę, że w świątyni było więcej osób niż w jakąkolwiek niedzielę. Niestety, to tylko tradycja „święconego”. Świat jest akurat w takim momencie, że trudno nie brać go pod uwagę w dowolnym temacie. Jest go zbyt dużo i w niezbyt miłych tematach. Dobrze więc, że Pani Joanna Szczepkowska ogłaszając kiedyś „koniec komunizmu” rozumiała to jako długie zobowiązanie w spieraniu się o wartości zdeptane wcześniej. Nie wiem tylko, czy „nowe deptanie” nie wymaga nowego ogłoszenia końca czegoś, może jeszcze niezdefiniowanego. Ja mam tylko intuicję, ale może tak wrażliwa osoba wie coś więcej?
Obawiam się, że szukając odpowiedzi na całe zło tego świata, Kościół może zboczyć w złym kierunku. Kaznodzieja Domu Papieskiego ojciec Raniero Cantalamessa w trakcie obrzędu Męki Pańskiej powiedział, że nowym wcieleniem szatana jest pieniądz. Może i słusznie, ale stara dyrektywa filozoficzna każe rozróżniać..., bo siedzibą szatana może okazać się jakaś kuria, np. w Limburgu, żeby postrachu w Polsce nie wzbudzać. Wracamy więc do nauczania na Górze (błogosławieni ubodzy...), ale pomijamy przypowieść o talentach. Jeśli tylko „błogosławieni ubodzy duchem” tzn. że jest jak po czwartkowej Genewie – każdy rozumie to po swojemu, a bogaci w ogóle nie wzięli do głowy. Po prostu, brak powiedzenia do końca o co chodzi (i Panu Bogu świeczkę i diabłu ogarek). Zło trzeba zdefiniować, ale definicja musi mieć zastosowanie do tych z których się uogólnia. Nauczanie Kościoła nie może też być dzielące stosownie do rewolucyjnych potrzeb – powinno być zasadą dającą do myślenia wskazanym grupom społecznym, które podlegają nie tylko moralnemu naciskowi. Jest bowiem różnica między moralno-prawnym naciskiem na kobiety w ciąży i tylko moralnym na banksterów. Cóż ci rozumieją tylko siłę – jeśli nie aparatu państwa to tylko siłę wyłudzonych pieniędzy.
Wydaje mi się, że jest taki poziom ubóstwa (biedy, mówiąc dokładniej) którym Kościół powinien się szczególnie zainteresować. Mój znajomy ksiądz z parafii na peryferiach Paryża zrobił to publicznie - otworzył jadłodajnię, łaźnię i mały dom noclegowy. Sam żyje skromnie, ma tylko skuter, żebrze o fundusze, ale zarówno nieliczni parafianie jak i władze samorządowe dbają o to, żeby inicjatywa nie upadła. Może to jest jakiś przykład z laicko nastawionej Francji. Francji, która jako pierwsza, usiłuje zrozumieć cokolwiek z dzisiejszych czasów. Niestety, wokół księdza pełno węszących kurialistów... ale mogą poczuć tylko zapach biedy, więc długo nie „zagrzeją”... Wakacje spędzimy z żoną pomagając przy budowie jego hospicjum i nic mnie nie wzdraga, że wszystko to jest własnością państwa. Oglądają to Francuzi i nikt nie ma pretensji, że część nakładów pochodzi z ich podatków, bo tylko to ma prawdziwe oblicze „Opus Dei”. Mam zamiar powiedzieć swojemu proboszczowi, żeby powiedział mi, kiedy zacznie budować takie „Opus...” to również poświęcę swoje wakacje...
PS. Mam wątpliwości, czy zaliczycie mnie do przyjaciół, czy do wrogów, ale jako czytelnik życzenia odwzajemniam w tradycji naszej...

Po okresie wielkiego postu, kiedy codziennie, ze wszystkich mediów podawano nam postny (przaśny) żur, życzcie raczej przemiany jako dobrej przemiany materii, żeby te wszystkie jaja, jakie się zdarzyły i na jakie jeszcze mamy nadzieję dały się strawić... Także myślę o jajach przed- po- i wyborczych. A jakże, i o tych świętych pisankach, które purpuraci podrzucą z okazji święta odnowy życia. Niech wam lekkie będą na żołądku, bo do rozumu to niezbyt po drodze i ten cholesterol to się już nie przepchnie.

"Prawdziwa cnota krytyk się nie boi". Zdaje mi się, że nie ma "Świąt Wielkiejnocy" i na końcu zdania
powinna być kropka. Cały tytuł nie brzmi jak błogoslawieństwo i pojednanie. A naszą tradycją jest
odpuszczanie sobie win w tym okresie. Zatem, odnówcie się (cokolwiek by to znaczyło), lub nie (jak kto jest na dobrej drodze). Wszystkim Redaktorom Debaty i Czytelnikom (nie mam wrogów) życzę zdrowych i radosnych Świąt Wielkanocnych. Wyznania o wielokorzeniowości i wielokulturowości mam w bardzo małym poważaniu, wszystkie korzenie i kultury oraz religie szanuję. Swoją najbardziej.
Panią Szczepkowską bardzo lubię, jest ciekawą osobą, trochę się rozprasza z powodu zbyt szerokich
horyzontów myślowych.

Byłem dzisiaj poświęcić się dla tej dobrej sprawy. Pierwsze wrażenie było pozytywne - było otwarte, co nie wszędzie jest ostatnio regułą. Potem było trochę gorzej. Jeden wierny, podstawiający swój koszyczek w czasie prelekcji dostał publiczny ochrzan od księdza. Pewnie więcej już tam nie przyjdzie. Potem ksiądz życzył wszystkiego najlepszego sobie i wiernym / w dokładnie takiej kolejności /. W wojewódzkim mieście, we wcale nie peryferyjnej parafii.

No i nastąpiła przemiana. Stałem się bardziej dociekliwy:
Abp Gądecki, podczas mszy Wigilii Paschalnej starał się wymienić to, co zagraża chrześcijaństwu, ale biedy i beznadziei nie wymienił. Z dala więc od życia i jego problemów... Papież natomiast wskazał, że potrzebna jest nowa energia wiary i chrześcijańskiego doświadczenia. Tylko jak ją wykrzesać bez zmiany tego, co staje się podstawą chrześcijańskiego doświadczenia? A greccy hierarchowie prawosławni wzywają papieża do porzucenia katolicyzmu, wymieniając przy tym wszystkie jego słabości. Ten list jest trochę niestosowny, ale warto wskazane przyczyny stanu rzeczy przeanalizować.
W Jasienicy kościół zamknięty. Obawiam się, żeby nie były to ćwiczenia przed tym, co może się zdarzyć. Widziałem takie zamknięte kościoły we Francji. Najpierw usiłuje się to sprzedać, a później popada w ruinę. Smutne to robi wrażenie, bo wokół mieszkają ludzie, ale już nie chcą. Wierzących brak, albo przenoszą się do większych skupisk.
Przy okazji Świąt „podrzuca” się nam wiadomość jakoby przyszła siedziba kardynała Tarcisio Bertone rozsierdziła papieża Franciszka. Faktem jest, że książęta Kościoła nie mają nawyku ubóstwa, co godzi w nauczanie byłego jezuity – papieża. To też warte jest przemyślenia, ale w warunkach polskich to się nie przyjmie. Hierarchowie doprowadzili Kościół do takiej sytuacji, że jedynym namacalnym dowodem satysfakcji zawodowej duchownych jest bogactwo. Niestety, to jedyny wyraz nobilitacji, zbiegający się propagandą partyjną. O szlachectwie ducha radzę zapomnieć...
A ja z przerażeniem obejrzałem w tv migawkę śniadania wielkanocnego urządzonego dla biednych. Takiego smutku na twarzach to ja już dawno nie widziałem. I pomyśleć, że pokazuje się nam to tylko dwa razy do roku i wystarczy – pamiętać będę do Wigilii Bożego Narodzenia. To jednak trwa codziennie. Zewsząd zaś apele o prokreację... Kto zdobędzie się na taki pomysł, żeby swoje dzieci skazać na taki smutek?
Prześledziłem niektóre kazania hierarchów i śmiało mogę powiedzieć, że z niektórych bym wyszedł, np. z kazania abpa Depo. Prasa jednak niczego takiego nie doniosła.
PS. Przykład jawnej manipulacji. Wydano publikację "Kościół katolicki w Polsce 1991-2011. Rocznik statystyczny". Nie miałem w ręce, ale przeczytałem zwiastun i omówienie http://wiadomosci.onet.pl/religia/opublikowano-rocznik-statystyczny-kosciola-katolickiego-w-polsce-1991-2011/06wr1 Zdziwiło mnie to, że z omówienia nie mogłem się dowiedzieć jaki jest ostatecznie procent katolików. To zupełnie jak kiedyś w Encyklopedii Brytyjskiej. Katolików było 13% muzułmanów 12%. Gdy jednak liczba muzułmanów wzrosła do ponad 13% to zaczęto podawać chrześcijan razem (20%).