Adam Kowalczyk

Według niepotwierdzonych informacji, jakie już w maju dotarły do „Gazety Polskiej” od osoby, która była na miejscu tragedii i potem rozmawiała z rodzinami ofiar, przynajmniej jeden z pasażerów chwilę po katastrofie jeszcze żył i zaraz po rozbiciu się maszyny wykonał lub próbował wykonać połączenie telefoniczne (więcej szczegółów w najbliższym wydaniu papierowym \"GP\"). Nie udało nam się tego oficjalnie potwierdzić, dlatego dotąd o tym nie pisaliśmy.


Obecnie sprawą połączeń telefonicznych pasażerów Tu-154 z osobami spoza samolotu zajmuje się Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, więc, jeśli nie była to informacja fałszywa, może pomóc ABW w wyjaśnieniu okoliczności katastrofy

Wiecrzchołowski/ Misiak

Według niepotwierdzonych informacji jedyną osobą, która mogła być zainteresowana śmiercią głowy państwa był ten, który mógł zyskać najwięcej...

A Panowie zrobicie jak naprawdę okaże się, że ktoś dzwonił z samolotu po godzinie jego zderzenia z ziemią? Są przecież billingi... można łatwo sprawdzić.

Telefonowanie z konkretnego aparatu nie jest dowodem na używanie go przez właściciela. Najgłupszy policjant to wie. Niech Pan nie traktuje polskich prokuratorów jak idiotów.

Pozwolę sobie nie odnosić się do kwestii prawnej, którą widzę, że wywołała sporą dyskusję i zajmę się drugą częścią felietonu. Słusznie Pan Adam zauważył, że wojna o Krzyż rozpoczęła się na skutek niefortunnej wypowiedzi prezydenta elekta. Niestety dalej już mojej zgody nie ma. Nie byłbym taki pewien czy obrońcy Krzyża mają serca przepełnione nienawiścią. Chociaż bronię obecności Krzyża na Krakowskim Przedmieściu, nie utożsamiam się z tymi, którzy czynią z niego niemalże ostatni bastion niepodległości kraju, a w rządzie widzą masonów, Żydów, Rosjan etc.
. Krzyż na Krakowskim Przedmieściu powinien zostać tam tak długo, Az pojawi się tam stosowna tablica. Takie głosy były podnoszone zresztą na początku całej sprawy. Niestety później pojawiły się wypowiedzi prezydenta elekta i jego świty, które mogły nam dać do zrozumienia, że owszem uczcijmy pamięć poległych, ale nie tutaj, bo to dla nas niekorzystne. Problem bowiem nie w Krzyżu a pamięci o Tragedii Smoleńskiej, pamięć o dniach żałoby, które rozbudziły w Polakach uśpiony republikanizm i patriotyzm, nie jest pożądana przez obóz postępu. Więc skoro już trzeba to upamiętnić do gdzieś z boku, w Kościele, gdzie choćby ze względów logistycznych jakieś duże zgromadzenie nie będzie możliwe. A to co wydarzyło się 10 kwietnia zasługuje na upamiętnienie właśnie w miejscu, które od razu na wieść o tragedii stało się naturalnym miejscem spotkań, wybranym demokratycznie przez Polaków, którzy chcieli uczcić pamięć Prezydenta i towarzyszy jego ostatniej podróży. Wbrew wszelkim porozumieniom mam obawy, że żadna tablica się nie pojawi. Co prawda kancelaria prezydenta obiecała, ale skoro dzień po podpisaniu porozumienia GW donosi, że nie ma zgody na tablice z strony konserwatora zabytków, to dlaczego następnym kompromisem nie miało wybyć uznanie Krzyża przeniesionego do Kościoła Świętej Anny, za wystarczające upamiętnienie tragedii? Mocno obawiam się, że taki właśnie scenariusz szykują nam rządzący. Dlatego uważam, że Krzyż należy przenieść do Kościoła, podczas uroczystości odsłonięcia pamiątkowej tablicy. Wówczas podejrzewam, że nikt z obrońców Krzyża, podnoszący nawet najbardziej radykalne argumenty nie będzie takiemu rozwiązaniu przeciwny, a jednocześnie zadowoleni powinni być przeciwnicy obecności Krzyża w miejscach publicznych.
Nie widzę nic złego z tym, że obecnie stoi na Krakowskim Przedmieściu Krzyż, w moich tekstach między innymi na portalu fronda.pl kilka razy argumentowałem zasadność jego obecności w tym miejscu, zgodnie z ideą jaka przyświecała jego postawieniu, czyli, że ma być obecny na Krakowskim przedmieściu do chwili upamiętnienia tragedii 10 kwietnia odpowiednia tablica lub monumentem. Jeżeli chodzi o argumentację, o nienawiści w sercach obrońców Krzyża, To proszę pamiętać, że ludzie, którzy tam stoją robią to wyłącznie dla idei, która na niemal każdym kroku jest wyszydzana. Spotkałem się z opisami sytuacji, w których, młodzi wykształceni z dużych miast, plują na zdjęcie świętej pamięci Prezydenta, i ubliżają czczącym jego pamięć ludziom. Każdy jest tylko człowiekiem i nie dziwię się, że w chwili słabości są oni skłonni do radykalnych sądów. Ale czy jest to nienawiść? Czy może wyraz bezradności, zwykłej ludzkiej słabości i poczucia odizolowania jakie fundują im nasze elity. Kiedy po najważniejszych mediach swoisty tour de salon odbywa Janusz Palikot, ubliżający Pamięci Lecha Kaczyńskiego ,a tych którzy okazują szacunek Prezydentowi traktuje się jak motłoch, podludzi., powstaje potrzeba reakcji. W świecie, w którym nadstawienie drugiego policzka nie wzbudza szacunku, a zachęca do zadawania ciosów poniżej pasa, każda próba wyartykułowania swoich argumentów kończy się wyśmianiem, trudno oczekiwać, by ci którzy Bronia Krzyża, stali potulnie. Zdaję sobie sprawę, że czynią źle, ale widzę powód aby ich usprawiedliwić, w przeciwieństwie do motłochu który kreują media i który wciąż lży na tych ludzi. Sam spotkałem się z argumentacją, że mój adwersarz może mi ubliżać bo nie jest wierzący, a ja jako Katolik mam pokornie przyjmować wszelkie ataki. Staram się takie ataki odpierać bez emocji, merytorycznie, ale nie oczekujmy, że każdy to będzie umiał. Moja walka o Krzyż toczy się piórem ( klawiaturą) i mogę sobie pozwolić na większe opanowanie emocji. Nie wiem, czy stojąc dzień w dzień pod Krzyżem, i widząc jak deptane są moje wartości nie posunąłbym się do radykalniejszych argumentów, nie dał ponieść emocjom. Tym bardziej sytuacji, w której decyzje podejmowane przez rząd i kancelarię prezydenta wydają się niejako wymierzone w to czego z takim poświęceniem bronię. Edmund Burke powiedział, że obojętność ludzi dobrych wystarcza do triumfu zła. Dla mnie zło triumfuje kiedy głos zabierają tacy ludzie jak Palikot, natomiast wśród tych którzy stoją pod Krzyżem dostrzegam tych dobrych, którzy czasem może nieudolnie ale starają się nie być obojętni na zło. I chyba zgodzi się Pan ze mną Panie Adamie, że w sercu, w którym jest choć odrobina dobra jest i miejsce dla Boga.

Panie Łukaszu!
Poruszył Pan tak wiele problemów, że trudno odpowiedzieć. W większości też trudno mi się z Panem nie zgodzić. Ponieważ jednak jestem nieco bardziej radykalny w wypowiedziach zaryzykuję poruszając wybrane zagadnienia.
1. Prezydent jest politykiem i, jak większość z nich, cierpi na chorobę polegającą na przekonaniu, że skoro dostał taki czy inny stołek to ma całą władzę a to nieprawda. Wojewódzki Konserwator Zabytków mu nie podlega, nie podlega również Generalnemu Konserwatorowi ani Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego (organ odwoławczy). Działa on samodzielnie podlegając tylko ustawom, które dość ściśle określają jego prawa i obowiązki. Żadne porozumienia zawarte przez osoby trzecie go nie wiążą. Zanim sprawa tak się rozkręciła konserwator wysłał pismo, w którym uprzedzał kancelarię prezydenta, że sytuacja wygląda tak a nie inaczej. Politycy stchórzyli bojąc się je wcześniej ujawnić.
2. Zgadzam się z konserwatorem, że krzyż nie powinien tam stać. Przyznam też, że nie bardzo wyobrażam sobie jaki pomnik czy tablica może tam stanąć i nie zepsuć zabytku. To moje prywatne zdanie, za które różni uważający się za lepszych patriotów ode mnie, pewnie mnie zabiją.
3. Świadomie rozróżniam krzyż od Krzyża. Ten pierwszy stał się orężem w walce co dla mnie stanowi ciężką obrazę Krzyża, tego przez wielkie K.
4. Niestety wśród stojących pod krzyżem dostrzegam zbyt wielu takich co walczą ze znienawidzonym rządem zapominając o śp. Prezydencie i tym co Krzyż znaczy. Dla mnie osobiście Krzyż znaczy zbyt wiele, niesie ze sobą zbyt doniosłe przesłanie, żeby godzić się na wymachiwanie Nim przez tłum w chwilach emocji politycznych. Takie traktowanie Krzyża osobiście odbieram jako bezczeszczenie Go. Można się ze mną nie zgodzić, ale przeniesienie krzyża smoleńskiego uważam za obronę Krzyża.

Osobiście chciałbym żeby moi rodacy choć część energii jaką poświęcają na sprawę krzyża smoleńskiego, czy wzajemne niszczenie się haniebnymi oskarżeniami rzucanymi już zupełnie na oślep i przez prawie wszystkich, zużyli na obronę obecności Krzyża w szkołach, zatrzymanie procesu odchodzenia systemu prawnego od wartości chrześcijańskich czy zwykłe rozliczanie polityków z zachowań sprzecznych z Dekalogiem. Ale może zbyt wiele oczekuję.

Panie Adamie,
1.co do konserwatora, to jest on niezależny, podobnie jak niezależni teoretycznie są prokuratorzy. Urzędnicy często podejmują decyzję wyczuwając jakie są oczekiwania rządu. Często porusza ten wątek Rafał Ziemkiewicz.
2. Jeżeli chodzi, o obronę Krzyża w szkołach, myślę, że argumenty podnoszone obecnie, przez część z obrońców Krzyża, mogą dotrzeć do społeczeństwa i przełożyć się na uświadomienie nieprzekonanych w tej kwestii. Zgadzam się, że część ludzi stojących na Krakowskim Przedmieściu, myślę, że mniejszość myśli tylko o walce z rządem, ale czy przez te kilka czarnych owiec, warto poświęcać pamięć o tragedii Smoleńskiej. W tych ciężkich chwilach, naród zjednoczył się pod Krzyżem, dlatego też nie widzę nic złego w tym, że obecnie Krzyż stał się symbolem pamięci o tym tragicznym dniu, kiedy władza nie potrafi wywiązać się z obietnic, Krzyż skutecznie zastępuje zaniechania władzy i wynagradza ludziom błędy rządzących. dlatego w tym wymiarze Krzyż ma znaczenie podwójne - 1. pamięć o 10 kwietnia, 2 - symbol Jezusa - Króla, władzy, która stoi ponad tą nasza ziemską i daje ludziom nadzieję na sprawiedliwe rozwiązanie sprawy.

3. co do estetyki, nie jestem architektem, osobiście nie wyobrażam sobie drugiego pomnika przed Pałacem prezydenckim, ale myślę, że dla tablicy miejsce powinno się znaleźć, zresztą od tego są architekci. Skoro można nowoczesne centrum handlowe połączyć ze starym budownictwem ( przykład choćby z bliskiej mi Bydgoszczy) i uznawać to za wybitny artyzm, to dlaczego tablicy, czy małego monumentu nie można umieścić na Krakowskim przedmieściu bez straty dla estetyki.

Panie Łukaszu!
1. Zakres niezależności konserwatorów, prokuratorów czy innych onspektorów np. budowlanych zależ od chamstwa tzw. władzy i charakterów urzędników. To fakt. Trzeba jednak walczzyć o ich niezależność. Jeżeli my teraz będziemy łamać im karki bo \"taka jest wola ludu\" to jak możemy oczekiwać, że nie ugną się przed możnymi tego świata? I co będzie z państwem?
2. Wcale nie jestem przeciwny pamieci o katastrofie smoleńskiej. Cały czas jendak widzę (obym nie miał racji), że pamięć ofiar już jest wykorzystywana instrumentalnie a do końca kampanii wyborczej będzie zwyczajnie zbezczeszczona.
3. Co do estetyki. Tego obawiam się najbardziej. Czy potrafi Pan wskazać jeden pomnik postawiony w ostatnim ćwierćwieczu nie zasługujący na antychmiastowe wywiezienie na śmietnik? Te wszystkie wariacje na temat przepołowionego kamienia, ohydne tablice, jakieś instalacje budzą mój lęk gdy tylko słyszę, że ktoś chce coś stawiać. Poziom artyztyczny świadczy o jakimś koszmarnym zaniku jakiejkolwiek wrażliwości artystycznej. Aż wstyd poównywać z tym co nam pozostawili nasi przodkowie. Nie wiem, może to znaczy, że tacy jesteśmy.

Byłbym ostrożny w temacie niezależności sądów -najwyższa forma tej niezależności to cennik za \"usługi\" , wywieszony przy wejściu do budynku sądu. Brak jakiejkolwiek kontroli oznacza także bezkarność . A czy tego byśmy chcieli ?.

Coraz bardziej schodzimy na temat moralnej kondycji społeczeństwa. W końcu gdy zabraknie pewnej masy krytycznej ludzi zwyczajnie uczciwych, skłonnych zaryzykować karierę dla dobrego wypełniania swoich obowiązków, to kraj stanie sie tylko mafijnym bantustanem i żadne zaklęcia nie pomogą.