Olsztyn

"Problem tramwajowy" ma dla Olsztyna dwa oblicza. Pierwsze to groźba cofnięcia dotacji unijnej i zwrot pobranych kwot z odsetkami liczony w/g procedury opisanej w ustawie o finansach publicznych. Nikt nikomu tego scenariusza nie życzy. Głowa prezydenta nie podsiada "ceny rynkowej". Scenariusz ten to bankructwo gospodarcze miasta i bardzo długie i kosztowne "wygramolenie się" z tej dziury finansowej.
Zakończenie projektu w terminie i otrzymanie dotacji unijnej powoduje także wiele kłopotów dla gospodarki miasta. Okres zwrotu dla inwestycjo liczono dla okresu 23 lat co jest ewenementem w projektach unijnych. Wskaźniki ENPV i EIRR (najbardziej istotne w rachunku inwestycyjnym) są sumą algebraiczna iloczynów strumienia Cash Flow oraz współczynnika zmiany wartości pieniądza w czasie (wskaźnika dyskontującego) i zawsze osiągnie wartość dodatnią jeśli "dodamy trochę lat" co wynika z algorytmu obliczania tego wskaźnika. Przyjęte w Studium Wykonalności parametry (np wartość rezydualna dla torowisk w wysokości 50% kosztów ich budowy, 5 mln strumien pasażerów przewiezionych na 7,5 km linii biegnącej pustkowiem, co stanowi 20% przewozów w Olsztynie dokonanych na 350 km trasie z udziałem 160 autobusów itp) świadczą o "dopychaniu kolanem" projektu, bez wątpliwości projektu wyborczego. Tutaj rodzi się pytanie: dlaczego takie obliczenia zostały w MRR zaakceptowane i Studium Wykonalności przyjęte? Odpowiedź nasuwa się jedna. Nie było natłoku chętnych na te projekty, to po pierwsze, po wtóre ówczesnemu premierowi Tuskowi skóra cierpł na myśl o niewykorzystaniu środków unijnych w wielkiej skali i oczywistym zachowaniem opozycji na tym polu. Najprostszym było rozwiązanie: dać pieniądze i niech samorząd się potem z problemem wozi. Koniec. Kropka.
Pamiętać trzeba że eksploatacja tramwaju w Olsztynie to nie tylko koszty bieżące. Najpoważniejszym kosztem utrzymania tego projektu są koszty amortyzacji czyli płacenia stosownych kwot na odtworzenie środków trwałych tej inwestycji płacona według formuły liniowej. Kwoty będą niebywałe. Pamiętajmy że "elektronika" ma okres użytkowania 3 lata zatem corocznie 33.33 % jej kosztów trzeba "odłożyć". Inne pozycje mają okresy dłuższe i zróżnicowane, ale i wartość tych środków trwałych są stosownie wyższe.
Zatem nie jest sztuką "nabrać dużo środków unijnych", sztuka jest ich zainwestowanie z opcja wizji ich funkcjonowania i polepszania poziomu życia naszych mieszkańców. Tej wizji włodarzom najwyraźniej zabrakło. Krótkotrwały efekt, wyraźnie osobisty, przysłonił wszystko.
Reasumując, życzmy (przede wszystkim sobie) aby miasto dotacje unijne jednak otrzymało. Na dalszy rozwój wypadków niestety wpływ mieszkańców jest żaden.

Temat zmotywował mnie do obejrzenia filmów z budowy . Na fotce robotnicy stoją , wiadomo fotka . Na filmach też !!! To się nazywa brak właściwej organizacji pracy . Skoro Strabag to trzeba było robotników przymusowych..... Filmy przypomniały problem Polski - niska wydajność pracy . Przypomniało mi to sytuację z czasów aktywności zawodowej . Polecenie.... plus 80 ludzi przez 3 godz . Wykonałem mając 18 ludzi w 35 minut . Jeszcze przez dwa dni pytali jak to zrobiłeś . Ale oni byli zza Buga .

W Olsztynie, większość pochodzi zza Buga. Pola niezaorane, ulice zaorane. Tak się to przekłada na
obraz ogólny gospodarności. I zaraz wszyscy sie obrażą.....na Kurpiów. Tymczasem na Kurpiach pola zaorane, domy czyste, ulice bez dziur. Stereotypy.....

Owszem , często dajemy na wyrost , ale wiele ocen ma swoje podstawy . Kiedyś jechałem powolutku przez Krapkowice , jedyny śmieć to pet leżący na chodniku już przy wyjeździe . Koło Opola widziałem też zamiatane ulice / przez mieszkańców / było to tuż przed Wielkanocą . Co kraj to obyczaj.....

Do Gość -XXXX

Dla mnie interesujące byłaby analiza ile publicznych pieniędzy kosztuje "dar dotacji" w czasie.
Porównanie kwoty dotacji z łącznymi, całkowitymi kosztami amortyzacji i in., dopłatami z podatków do kosztów eksploatacji itd w przekroju kilku i kilkunastu lat.
Czyli - po co nam dotacje do projektów, które przypuszczalnie nie będą służyły obywatelom w spodziewanym zakresie, ale za to wszystkich podatników będą zmuszały do marnowania pieniędzy, które mogłyby być przeznaczone na inne cele?

Dotacje to marchewka , teraz / po 2020 / zacznie się kij . Był czas - ja byłem przeciwnikiem UE. Wyprzedaż majątku / a gdzie pieniądze / plus 1 bln długu...... Bez UE można było wybudować te drogi i tym podobne . Wystarczyło nie kraść.

"Darowane przez unię" Polakom pieniądze są niezwykle drogim kapitałem. To nie tylko wysokość składki do wspólnotowego budżetu (którą lemingi tak się onanizuja podkreślając że jesteśmy płatnikiem netto czyli więcej dostajemy niż wpłacamy) Problemem jest wolność wymiany towarowej, udostępnienie rynku, przepływ kapitału, usług i towarów. Jest oczywistym że owe przepływy maja zawsze kierunek od technologicznie zaawansowanego do technologicznie zacofanego. Technologicznie zacofany wysyła surowce, półprodukty i siłe roboczą. Wysoko zaawansowany nie jest zainteresowany rozwojem przemysłu, technologii, innowacji w kraju importerze. Dlatego tez ogromne pieniądze unijne sa przeznaczone na rzeczy nam zgoła zbędne. Rzecz nie polega na szkoleniu tysięcy kandydatów do pracy na pisaniu "właściwych CV". Rzecz polega na stworzeniu dla nich nowych technologicznie zaawansowanych stanowisk pracy a to jest możliwe tylko wtedy gdy owoce ich pracy będą spożytkowane w kraju lub za granicą. Jeśli napłynie z zagranicy masa towarowa to owoce naszej pracy nikomu nie będą potrzebne. Przypomnieć wypada, że w krajach eksporterach do Polski szeroko pojęta energia zużywana do produkcji jest znacząco tańsza. Tańsze są uzradzenia i maszyny, mniejsze są podatki i do eksportu ich państwa ustawiają się przodem do producenta. Już 30 lat temu Merwerksteuer był w RFN odliczany za każdy wywieziony produkt.
Ale jeski jest jak jest to należy owe "darmowe" pieniądze inwestowac z pewnym zrozumieniem ekonomii społecznej. Można zapytać na ile budowa buspasów w Olsztynie "podniosła" przeciętna prędkość kursowania autobusów? Można zapytać na ile Park Technologiczny w Olsztynie wstrząsnął światowymi technologiami jesli na zasadzie "tanie pomieszczenia wynajmę" PAN przeniósł tu z Białegostoku swoja filie a samochód Google Map zamówił sobie garaż. A może by tak inaczej? Np. umozliwić dobry start 50-100 młodym przedsiębiorcom w rozpoczęciu ich produkcji np. Mebli kuchennych, naprawy samochodów, usług krawieckich etc.
Podobnie z olsztyńskim tramwajem. Zakupienie 50 nowych autobusów na gaz, prace modernizacyjne na ulicach (może choć jedno skrzyżowanie dwupoziomowe) za cenę 20-30 krotnie niższą. Miałem w życiu przyjemność poznac jednego z moich profesorów który był wizjonerem. Żartowaliśmy z Niego. Dzisiaj juz bym nie żartował. Szeroki ogląd sytuacji to pewien dar którego naszym włodarzom brak. Jeśli nie brak im wyobraźni to oznaczałoby, że ich własne sprawy sa dla nich najważniejsze. I najprawdopodobniej tak jest. Granat oderwał ich krowie od ogona i dlatego ich szansa musi trwać tak długo jak to możliwe. I trwa.

Może warto jeszcze wiedzieć o tym, że z każdego darowanego nam euro, 80 eurocentów wraca do Niemiec. Dalej więc będziemy utrzymywać, że jesteśmy płatnikiem netto? Większość pomocy jest „znaczona” - kto ma dostać swoje i kto ma pracę wykonać. Chcecie jeszcze o demokracji pogadać? Może macie lepszych kandydatów do władzy? A może lepiej się sprawdzą jako poławiacze hostii?

Ja to sobie tak myślę, stojąc w korku na Towarowej, że strata czasu, pieniędzy na olej i nerwów, to jeszcze nic w porównaniu z tym, co będzie, jeśli wrogie nam władze zgodzą się na TTIP.
Bo w USA energia tańsza niż w UE. A dodatkowo niejaki Buzek wymyślił ostatnio, że będziemy brali gaz z USA (dlatego w Polsce łupki są nieopłacalne - i dobrze). Pomysł Buzka przedni, bo każdy najgłupszy trep wie, że im dłuższe drogi zaopatrzenia tym.... lepiej i bezpieczniej?
I w sumie zaniedbanie (sabotowanie) budowy gazoportu wyjdzie nam na dobre, co ilustruje przysłowie:" nie ma tego złego...".
Co prawda gaz z Rosji jest drogi jak diabli, ale gdy się nie ma własnych władz....

W życiu nie myślałam, że można tak zabagnić gospodarkę, prawa, politykę, wręcz każdą rzecz widzialną i niewidzialną.