Region

„Cnotę straciliśmy, a rubla nie zarobiliśmy” – tak można podsumować 5-lecie „Gazety Olsztyńskiej” w rękach 70-letniego właściciela Andrzeja Senkowskiego. Właściciela poznałem 5 lat temu. Zaprosił mnie do siebie, do Warszawy, zaraz po zakupie. Ponownie zobaczyłem przedsiębiorcę, po 5 latach, 15 kwietnia br., na obchodach w Gietrzwałdzie 140. rocznicy wydania pierwszego numeru tytułu (16.04.1886).

Pięć lat temu spędziliśmy razem cały dzień. Przedsiębiorca Senkowski pokazał mi swoją firmę Polcar, największe w Europie centrum logistyczne dla ponad

350 producentów części do nadwozi aut z całego świata. Byłem pełen podziwu dla polskiego przedsiębiorcy, który zbudował biznes od zera, przy tym patrioty, wspomagającego kulturę narodową.

„Słup ogłoszeniowy”

Właściciel chciał poznać moją opinię o „Gazecie Olsztyńskiej” i skorzystać z mojego doświadczenia i wiedzy o rynku mediów w Olsztynie i regionie. Opowiedziałem o moich i kilku przyjaciół ze środowiska olsztyńskiego podziemia antykomunistycznego, wydawców nielegalnej prasy w PRL, wieloletnich wysiłkach, by przełamać monopol na informację postkomunistycznej „Gazety Olsztyńskiej”, która po 1989 roku z najbardziej oddanego PZPR dziennika w stanie wojennym, obok „Żołnierza Wolności” i Trybuny Ludu, wpadła w ręce ludzi dealu z Magdalenki, lewicy solidarnościowej z „liberalnym skrzydłem PZPR”. Ten monopol Gazety, wspomagany przez Radio Olsztyn i TVP Olsztyn, przyczynił się do tego, że Warmia i Mazury pozostały „czerwone” do dzisiaj.

Nasze wysiłki okazały się daremne z powodu braku kapitału. Co prawda od 2008 roku ukazuje się miesięcznik „Debata” oraz towarzyszący mu portal debata.olsztyn.pl, ale robiony społecznie, bez grosza dotacji publicznej, ma ograniczony zasięg.

Niemieckiego właściciela „Gazety Olsztyńskiej” interesował tylko zysk, całkowitą władzę nad gazetą oddał, ściągniętemu z zewnątrz, Jarosławowi Tokarczykowi, który szybko stał się prominentnym członkiem olsztyńskiej elity władzy, a gazeta zamieniła się w płatny słup ogłoszeniowy i promotora polityków SLD, PSL i PO, którzy, jako włodarze gmin, dyrektorzy urzędów i instytucji, prezesi spółek Skarbu Państwa, lokowali ogłoszenia w gazecie. Dziennikarzy sprowadzono do roli wypełniacza nie sprzedanych powierzchni reklamowych. Niestety, spółka wykupiła też praktycznie wszystkie lokalne tytuły ukazujące się w miastach Warmii i Mazur, do końca uśmiercając wolność słowa w regionie.

Przez pewien czas prezes Tokarczyk zachowywał pozory „pluralizmu poglądów”, publikując w weekendowym magazynie, jako przedstawicieli prawicy, wolnorynkowców, felietony Adama Kowalczyka oraz Bogdana Bachmury. Jednak w 2008 roku redakcja pozbyła się nawet tych skromnych „listków figowych”. W 2014 roku „Gazeta" zakończyła też współpracę z Krzysztofem Worobcem, po 6 latach prowadzenia przez prezesa stowarzyszenia „Sadyba" blogu broniącego zabytków i przyrody WiM.

Mój plan ratowania „Gazety Olsztyńskiej”

Andrzej Senkowski kupił Gazetę z ogromnym długiem, w 2020 roku spółka odnotowała 3 990 tys. zł straty. Średnia sprzedaż Gazety w 2021 roku spadła do 1800 egz. Wówczas całą prasę regionalną w Polsce, która należała do niemieckiego kapitału, spółki Passauer Neue Presse, kupiła spółka Orlen, która chciała też nabyć „Gazetę Olsztyńską”, ale ich ofertę przebił pan Senkowski.

Zapytany przez nowego właściciela, jak ratować tytuł, odpowiedziałem, że redakcja musi odzyskać wiarygodność w oczach czytelników, musi zerwać z korupcyjnym układem władzy i zacząć go kontrolować, co jest misją i obowiązkiem mediów wobec społeczeństwa w demokratycznym państwie prawa. Owszem, jest ryzyko utraty części ogłoszeniowego tortu, pochodzącego od władzy, ale przecież mimo wysługiwania się tej władzy i tak spółka wpadła w długi, dlatego Franz Xaver Hirtreiter ją sprzedał. Natomiast ubytek gazeta zrekompensuje wzrostem sprzedaży.

Podałem własny przykład, gdy przez 7 lat kierowania oddziałami „Dziennika Łódzkiego” (w każdym mieście powiatowym „DŁ” wydawał tygodnik oraz w każdym wydaniu codziennym miasta te miały swoją stronę), przywracając im m.in. funkcję kontrolną wobec władz lokalnych, podniosłem sprzedaż i dochody z ogłoszeń i reklam. Tylko raz doszło do wycofania się samorządu z umowy z biurem ogłoszeń. Umowę zerwał prezydent Zduńskiej Woli Zenon Rzeźniczaka, w odwecie za krytyczne artykuły (ujawniliśmy, że podlegli urzędnicy oraz pracownicy spółek komunalnych muszą co miesiąc z wynagrodzenia odpalać prezydentowi „dolę”).

Zapytany przez Senkowskiego, skąd wziąć niezależnych, odważnych dziennikarzy, odpowiedziałem, że znajdą, jeśli tylko na takich otworzą łamy. Podałem przykład wydawcy niekomercyjnego portalu „Nasz Lidzbark” w Lidzbarku Warmińskim Andrzeja Pieślaka, który ujawniał różne „grzechy” lokalnej sitwy w całości złożonej z polityków PO, starosty i burmistrza, w tym pochodzącego z Lidzbarka marszałka województwa Jacka Protasa. Prześladowała go za to miejscowa policja (szukali podczas rewizji „materiałów pedofilskich”), prokuratura, starosta pozywał do sądu.

Naraził się też wydawcy „Gazety Olsztyńskiej, który wniósł przeciwko niemu w 2019 roku akt oskarżenia za określenie dodatku do Gazety – tygodnika „Gazeta Lidzbarska” – „szmatą lidzbarską”. Red. Pieślak tłumaczył w sądzie olsztyńskim, że zacytował tylko obiegowe określenia, których używają mieszkańcy Lidzbarka, na forach internetowych, gdyż Gazety siedzą w kieszeni władzy i się jej wysługują, a mieszkańcy muszą pośrednio płacić za propagandę władzy, gdyż burmistrz, starosta i szefowie podległych im instytucji część z ich podatków oddają Gazecie w formie płatnych ogłoszeń. Sąd Okręgowy w Olsztynie uniewinnił Pieślaka. Uznał, że użyty zwrot mieści się w granicach dopuszczalnej krytyki.

Rozmowa z Andrzejem Senkowskim obudziła we mnie nadzieję, że wreszcie Olsztyn i region będzie miał prawdziwą Gazetę, a nie „słup ogłoszeniowy” i tubę władzy. Jednak z tygodnia na tydzień ta nadzieja słabła. Prezes i redaktor naczelny Maciej Matera tłumaczył się początkowo, że musi postępować ostrożnie, żeby nie stracić ogłoszeniodawców, zważywszy na zadłużenie spółki. Portal sdp.pl zamówił u mnie wówczas wywiad z prezesem i redaktorem naczelnym Maciejem Materą, który ukazał się w październiku 2021 roku. Oto jego fragment:

„Jak więc zamierza pan odzyskać wiarygodność gazet w oczach czytelników i zapewnić dziennikarzom niezależność? Bo niezależne dziennikarstwo polega na patrzeniu władzy na ręce, ale wiąże się z ryzykiem utraty części ogłoszeniodawców. Niezależność dziennikarza wyraża się też w godnej pensji.

Maciej Matera: Chcielibyśmy rzetelnie informować naszych czytelników o sprawach regionu. Politykom i samorządowcom „trzeba patrzeć na ręce”, jak pan redaktor przywołał często spotykane stwierdzenie. Taka jest rola mediów, jeśli chcą wspierać demokrację. Ale jest też inna rola – należy opisywać rzetelnie rzeczywistość i jeśli politycy oraz samorządowcy realizują pozytywne i dobre inicjatywy dla społeczeństwa, na których wszyscy korzystamy, to należy je również opisywać.

- Komentujący na forach internetowych odbierają to jako zapowiedź kontynuacji polityki koncernu, z pewną korektą, tzn. marszałek będzie musiał trochę się posunąć na łamach „Gazety Olsztyńskiej” i zrobić miejsce także dla polityków PiS-u oraz więcej będzie tematyki kościelnej. Czy przewidywania internautów są trafne?

Maciej Matera: Jeśli chodzi o przewidywania internautów to chciałbym powiedzieć, że chcemy ich pozytywnie zaskoczyć i pracujemy nad tym, żeby to była nowa, interesująca odsłona „Gazety Olsztyńskiej” i portali, która mam nadzieję pozytywnie zostanie przyjęta. Nie chcemy nikogo z naszych czytelników utracić, a wielu pozyskać i przekonać do naszej gazety i portali”.

Politycy Roku „Gazety Olsztyńskiej”

Cóż, moje wątpliwości wyrażone w pytaniach, niestety, co do joty się sprawdziły. Jaskrawym tego przykładem są kolejne edycje Kongresów Przyszłości i ogłaszani na nich laureaci tytułu „Człowiek (lub Lider) Roku Gazety Olsztyńskiej”, imprezy wymyślonej przez Tokarczyków, współfinansowanej przez m.in. marszałka województwa, i kontynuowanej przez prezesa Materę, jako doskonały sposób na pozyskiwanie kasy i odwdzięczanie się za nią, poprzez promocję polityków i urzędników.

Jeśli za rządów PO/PSL na Kongresach brylowali politycy tych partii, to w 2023 roku, kilka miesięcy przed wyborami parlamentarnym, VII Kongres Przyszłości można było pomylić z Kongresem PiSu, tylu było posłów i ministrów tej partii na czele z wicepremierem Mariuszem Błaszczakiem. Toteż złośliwi komentowali, że to „Kongres Przeszłości PiSu” (wykrakali!). List do uczestników Kongresu napisał sam prezes Jarosław Kaczyński (odczytała poseł Iwona Arent, pełnomocnik prezesa na okręg olsztyński).

Żeby nie było, zostali też zaproszeni posłowie z „opozycji demokratycznej”: Urszula Pasławska i poseł Zbigniew Ziejewski z PSL, Monika Falej SLD, niezależna senator Lidia Staroń, a jeszcze był tłum lokalsów z wojewodą Arturem Chojeckim, marszałkiem Gustawem Markiem Brzezinem, prezydentem Piotrem Grzymowiczem, starostą olsztyńskim Andrzejem Abako i wielu, wielu innych.

Tytułem Człowieka Roku 2022 „Gazety Olsztyńskiej” został uhonorowany, a jakże!, Mariusz Błaszczak, wicepremier i minister obrony narodowej „za bezprecedensowy wkład w umacnianie bezpieczeństwa Polski”. Nagrodę wręczył osobiście właściciel GO Andrzej Senkowski. Wicepremier był wzruszony i dumny, jakby nie statuetkę otrzymał a buławę marszałkowską.

Gdy 15 października (13 grudnia) 2023 roku władzę przejęła koalicja premiera Donalda Tuska, na IX Kongresie tytuł Człowieka Roku 2023 Gazety Olsztyńskiej otrzymał… wicepremier, minister obrony Władysław Kosiniak-Kamysz. W jego imieniu statuetkę odebrał senator PSL, były długoletni marszałek województwa Gustaw Marek Brzezin.

Na X Kongresie Przyszłości w 2025 roku rozszerzono pulę wyróżnionych polityków i wręczono statuetki Liderów Przyszłości. W kategorii polityka – ministrowi nauki (SLD) Marcinowi Kulaskowi, sport – wiceministrowi sportu i turystyki Ireneuszowi Nalazkowi (SLD), w kategorii współpraca z UE, europosłowi Jackowi Protasowi (baron KO na WiM), bezpieczeństwo - wojewodzie Radosławowi Królowi z PSL (statuetkę wręczyła senator PO Ewa Kaliszuk), rolnictwo – poseł PSL Zbigniew Ziejewski, który w marcu 2025 roku złożył rezygnację ze stanowiska wiceministra aktywów państwowych, gdzie odpowiadał m.in. za spółki rolne, po doniesieniach medialnych o procesach sądowych z KOWR, o miliony złotych, jako dzierżawca setek hektarów ziemi tej samej instytucji, co wywołało konflikt interesów.

Prezes Matera woła o pomoc

Czy ktoś z czytelników jest w stanie wymienić chociaż jeden materiał śledczy „Gazety Olsztyńskiej” z ostatnich 5 lat (o poprzedni okres nie ma co pytać)? Bo ja nie. Natomiast jestem w stanie przytoczyć bez liku wazeliniarskie panegiryki pod adresem ludzi władzy. Nieustającą promocję miał zapewnioną poseł, a później wicemarszałek śp. Miron Sycz z PO, przyjaciel red. naczelnego GO Igora Hrywny. W Gazecie wychwalano marszałka Sycza za pomysł budowy uzdrowiska w jego rodzinnym mieście, Górowie Iławeckim i przekazanie na niego środków unijnych. Inwestycja nie miała racji bytu. Wydano na nią 57 mln zł. Obiekt stoi pusty i gminie grozi upadłość, gdy będzie musiała zwrócić dotację. Ale o tym czytelnicy nie dowiedzieli się z Gazety tylko z „Debaty”. Tak jak z „Debaty” dowiedzieli się, że córka wicemarszałka Sycza, któremu podlegały dotacje unijne, otrzymała z nich na tzw. szkolenia bezrobotnych, w sumie ok. 8 mln zł.

Wywiady jakie osobiście przeprowadza prezes Maciej Matera w TV GO z politykami na stanowiskach, to forma ich promocji. Nie pada w nich żadne trudne czy kłopotliwe pytanie.

Czy ta polityka doprowadziła do odzyskania czytelników i uzyskania rentowności wydawnictwa? Otóż nie!

W lipcu 2024 roku prezes Matera opublikował w Gazecie i na Patronite dramatyczny apel.

"Prosimy Was o pomoc. W obliczu niebotycznie rosnących kosztów utrzymania mediów, czyli niespotykanego do tej pory wzrostu cen papieru i farb, a przede wszystkim podwyżki cen energii i gazu, którą przerzucono na konsumentów, czyli m.in. nas, kosztów, których nie jesteśmy w stanie pokrywać, stajemy przed wyzwaniem, które wymaga prośby o Waszą pomoc" – napisał redaktor naczelny "Gazety Olsztyńskiej".

W apelu podał numer rachunku bankowego wydawnictwa. Maciej Matera napisał wręcz, że ma nadzieję, iż wsparcie okażą również "samorządy, firmy i instytucje".

Według danych PBC w ciągu roku "Gazeta Olsztyńska"/"Dziennik Elbląski" odnotowały spadek sprzedaży o 52,9 proc. – największy wśród dzienników regionalnych. W pierwszym kwartale 2024 roku sprzedaż spadła do 1280 egz.

Spółka szukając oszczędności zlikwidowała drukarnię. Portal tko.pl zamieścił sondę:

Kiedy ostatni raz przeczytałeś w „Gazecie Olsztyńskiej” artykuł, który naprawdę Cię zainteresował lub poruszył?
• Dzisiaj, wciąż trzymają poziom. (22%)
• Przestałem/am tam zaglądać, bo nie ma tam nic o moim życiu. (25%)
• Nie pamiętam, od dawna wieje tam nudą. (53%)

Sam właściciel Andrzej Senkowski przyznał, na uroczystym obiedzie w Domu Pielgrzyma w Gietrzwałdzie, z okazji 140. rocznicy ukazania się pierwszego numeru gazety o tej nazwie (16 kwietnia 1886), że co prawda tytuł kupił nie po to, żeby na nim „zarobić”, tylko z pobudek patriotycznych, jako „zabytek kultury”, ale dodał, że chociaż „to nie jest zwykły biznes”, to chciałby aby wydawnictwo osiągnęło „choćby minimalną rentowność” i liczy, że w tym roku tak się stanie. Dodał też, że mimo trudności Gazeta pozostała wierna swoim wartościom. Wyraził też wdzięczność, że Boża Opatrzność zesłała mu Macieja Materę.

Laudacje polityków, samorządowców i prezesów spółek Skarbu Państwa

Przyjęcie z okazji 140. rocznicy poprzedziła Msza św. w bazylice w Gietrzwałdzie, którą koncelebrował Metropolita Warmiński ks. abp dr Józef Górzyński. Nie mogło być inaczej, gdyż pierwszy numer ukazał się w Gietrzwałdzie, w domu księgarza Andrzeja Samulowskiego, który był autorem motta w winiecie: „Ojców mowy, ojców wiary. Brońmy zgodnie: młody, stary”. Jak zauważył proboszcz parafii, otwierając mszę, ks. Przemysław Soboń CRL, „gazeta powstała z potrzeby wolności, którą wzbudziły objawienia maryjne w Gietrzwałdzie w 1877 roku”.

(Ani na Mszy, ani podczas składania kwiatów pod popiersiem Andrzeja Samulowskiego, ani na obiedzie nie zobaczyłem potomka polskiego działacza, Wojciecha Samulowskiego, pierwszego wójta Gietrzwałdu wybranego w pierwszych wolnych wyborach po 1989 roku roku, który mieszka w jego domu, przed którym stoi popiersie. Nie został zaproszony?)

Na koniec homilii abp Górzyński nawiązując do rocznicy mówił o odpowiedzialności za słowo i o prawdzie, bez której nie ma uczciwych mediów. Przypomniał też, że „Gazeta Olsztyńska” przez najtrudniejsze lata pielęgnowała język polski i niosła przesłanie objawień Matki Bożej, która zaledwie kilka lat przed powstaniem tytułu przemówiła po polsku do dwóch młodych wizjonerek. Zaznaczył, że misją gazety, zarówno w przeszłości, jak i dziś, jest wierne przekazywanie faktów, troska o wartości oraz dbałość o kulturę słowa, która stanowi ważny element tożsamości narodowej.

Po mszy doradca prezydenta RP Waldemar Szulc odczytał w bazylice list gratulacyjny od prezydenta Karola Nawrockiego. „W imieniu Rzeczypospolitej oddaję cześć założycielom wydawcom i dziennikarzom »Gazety Olsztyńskiej«, którzy niestrudzenie od 1886 roku aż po tragiczny rok 1939 przeciwstawiali się germanizacyjnemu uciskowi, bronili wiary, mowy i tradycji ojców” — napisał prezydent RP Karol Nawrocki.

Później, gdy uroczystość przeniosła się do Domu Pielgrzyma, był ciąg dalszy wygłaszania laudacji, składania gratulacji i prezentów na ręce właściciela i redaktora naczelnego przez polityków i samorządowców, a więc osobiście od senatora PSL Gustawa Marka Brzezina. Od ministra nauki Marcina Kulaska (SLD) został odczytany list z gratulacjami i życzeniami. W imieniu ministra obrony narodowej i prezesa PSL Władysława Kosiniaka-Kamysza list, utrzymany w bardzo serdecznym tonie, odczytał wicewojewoda Zbigniew Szczypiński (SLD) (na zdjęciu od lewej wręcza list prezesowi Maciejowi Materze).

W imieniu wicemarszałka Krzysztofa Bosaka, list odczytał lider Konfederacji Ruchu Narodowego na WiM Piotr Lisiecki. Został też odczytany list od Adama Struzika, marszałka województwa mazowieckiego i wielu, wielu innych samorządowców.

Na uroczystości byli też obecni politycy: wicemarszałek województwa Sylwia Jaskulska (PSL), olsztyński radny, lider Konfederacji Nowej Nadziei na WiM Marcin Możdżonek, samorządowcy: zastępca prezydenta Olsztyna Justyna Sarna-Pezowicz; starosta olsztyński Andrzej Abako, burmistrz Lidzbarka Warmińskiego Jacek Wiśniowski (PSL); burmistrz Braniewa Tomasz Sielicki (PSL), wójt Purdy Teresa Chrostowska; radny powiatu olsztyńskiego z PiS Krzysztof Kamiński; wójt Gietrzwałdu Jan Kasprowicz oraz wielu innych, a także prezesi spółek, jak prezes Marcin Tumasz (KO) i wiceprezes Marcin Adamczyk (PSL) z WM Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

Zapytałem dziennikarza „Gazety” Stanisława Kryścińskiego, dlaczego nie ma nikogo z funkcyjnych polityków PiS? „Przecież dzisiaj jest posiedzenie Sejmu” – wyjaśnił Stanisław. Jednak rzucił mi się w oczy brak choćby przedstawiciela posła i szefa PiS na WiM Artura Chojeckiego, co kontrastowało z liczną reprezentację działaczy PSL, przedstawicielami obu Konfederacji, czy SLD. A przecież PiS jest hołubiony na łamach Gazety. Owszem, na Mszy był olsztyński radny PiS Radosław Nojman, ale już na obiedzie go nie było. Radny powiatowy PiS Krzysztof Kamiński został zaproszony, gdyż prywatnie zna się z właścicielem, ale nie zabrał głosu. Na tej samej zasadzie był prezes Fundacji im. Piotra Poleskiego, były poseł PiS Jerzy Szmit.

„140 stron Gazety Olsztyńskiej na 140 rocznicę”

Na rocznicę spółka wydała grubą gazetę o objętości 140 stron, 100 stron reklam i ogłoszeń, głównie od samorządowców wraz z życzeniami dla redakcji i 40 stron redakcyjnych, w tym 13 poświęconych historii Gazety, 8 – sport, 5 – krzyżówki, program TV i rubryka „co gdzie kiedy”.
Tematyka artykułów (poza historią Gazety): Wywiad z proboszczem gietrzwałdzkim; „Cudowne miejsce” (o uzdrowieniach po objawieniach maryjnych w Gietrzwałdzie); „Powojenne życie Olsztyna na szpaltach Gazety”; „Olsztyńska katedra lśni nowym blaskiem”; „Nigdy więcej wojny” (o beatyfikacji 15 Katarzynek w Braniewie 31 maja 2025r.); „W olsztyńskiej świeci bramie” (o ikonie Matki Bożej); „Tropem skradzionych ikon” (z Muzeum WiM), reportaż o Piotrze Raczkowskim, który stracił obie dłonie na skutek porażenia prądem i powtórzenie już drukowanego dużo wcześniej tekstu Michała Mieszko Podolaka (zastępcy red. naczelnego) „Dlaczego szubienice wciąż oglądamy w Olsztynie?” Trudno byłoby mi znaleźć w Gazecie, w ciągu 5. ostatnich lat, drugi tak znakomity tekst, na ważny temat.

Zdzisława Kobylińska w tekście pt. „Od katolicyzmu do pluralizmu”, napisała:

„Warto jednak podkreślić, że pluralizm obecnej GO jest nie deklaratywny, lecz rzeczywisty, co z pewnością wynika z dawnych korzeni GO zorientowanej na prawdę, obiektywizm i rzetelność i zdrowy sensus communis, czego nie można powiedzieć o wielu innych pismach, portalach i serwisach informacyjnych”.

Czy pisząc „pluralizm”, profesor filozofii i etyki, stała autorka tekstów w Gazecie na temat religii i Kościoła, miała na myśli jedyny, stały komentarz polityczny polityka PiS Ryszarda Czarneckiego, który właśnie stanął przed warszawskim sądem oskarżony o wyłudzenie ponad 200 tys. euro za rzekome dojazdy do siedziby Parlamentu Europejskiego?

Czy też za „pluralizm” robi w weekendowych wydaniach sonda pt. POLITYCZNI LIDERZY KOMENTUJĄ, to, co ich zdaniem było istotne w życiu politycznym w mijającym tygodniu: szef KO na WiM, europoseł Jacek Protas, wiceprezes PSL, poseł Urszula Pasławska, szef SLD WiM, minister Marcin Kulasek, lider Konfederacji Ruch Narodowym WiM Piotr Lisiecki i członek PiS Jerzy Szmit?

Maciej Matera nie stworzył magazynu, który byłby odpowiednikiem na poziomie regionalnym np. tygodnika „Plus Minus”, na którego łamach toczyłaby się prawdziwie pluralistyczna, nieskrępowana, istotna debata polityczna, społeczna, cywilizacyjna i kulturowa. (Niestety, od czasu kupna w 2023 roku „Rz” przez miliardera Georga Sorosa, P-M z numeru na numer staje się coraz bardziej miałki i nijaki).

Życzenia ode mnie dla właściciela

W artykule „Procesy sądowe „Gazety Olsztyńskiej” dr Jana Chłosty czytamy, że „W ciągu pięćdziesięciu trzech lat wydawania GO władze pruskie wielokrotnie wszczynały postępowanie sądowe przeciwko pismu Pieniężnych”. Prześladowano redaktorów za artykuły krytykujące pruskie metody germanizacyjne. Sądy skazywały redaktorów, na podstawie zeznań podstawionych świadków, na wysokie grzywny w zamian na areszt. Niezależnie od procesów, prokurator rewidował także redakcję i mieszkanie Seweryna Pieniężnego.

„Wyroki skazujące nie osłabiły energii ani zapalczywości Seweryna Pieniężnego. Kiedy „Gazetę Olsztyńską” obrzucono bezpodstawnymi zarzutami, że „najęta jest moskiewskimi rublami do podszczuwania” (skąd my to znamy!), sam wniósł skargę do sądu”. Dowiódł, że to kłamstwo, ale oszczercę, ks. Juliusza Weichsla z Ramsowa sąd nie ukarał. W 1939 roku przed 1 września gestapo aż 11 razy konfiskowało wydrukowaną „Gazetę Olsztyńską.

Życzę właścicielowi Andrzejowi Senkowskiemu rentownej Gazety, a drogą do tego jest powrót do korzeni „Gazety Olsztyńskiej” i odwagi twórców i redaktorów przedwojennej „Gazety”. Tym bardziej, że nie wymaga ona takiego heroizmu jak od Seweryna Pieniężnego, zamordowanych 24 lutego 1941 roku w obozie Hohenbruch pod Królewcem i tego samego dnia współwydawcy Wojciecha Gałęziewskiego. Stanisława Nowakowskiego, zamordowanego w Dachau, 18 maja 1942 roku, zastrzykiem z fenolu, Ludwika Łydko - zginął w Oświęcimiu i Wacława Jankowskiego, więźnia obozu Sachsenhausen.
Adam Socha

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•