Region

Spuszczę wodę po pisowskiej bolszewii.

Zobaczymy...

Jakoś to doświadczenie życiowe nie pod powiedziało AK czym się skończą rządy zakładaniej przez niego PO.

Panie hen. „Charakter” jest pojęciem z zakresu psychologii, a to spora różnica. W zasadzie jest to pojęcie opisowe (!) w zakresie cech opisujących działanie człowieka jako jednostki, czyli po naszemu zamiennie jako osobowość. W sensie szerokim, acz raczej naukawym „charakter” wiąże się z oceną(!) norm moralnych jednostki (nawet systemu tych norm) a więc i jej. Idealnie (ściśle!) posługuje się pojęciem „charakter” tylko cybernetyka. Dla pańskich rozważań radzi się posługiwać pojęciem „osobowość”, choć ostrożnie. Może lepiej nie wchodzić na ten grunt, bo w paragraf tego nie da się ująć.

"... bo w paragraf tego nie da się ująć."
Dlatego w niektórych przypadkach tzw. skróty myślowe upraszczają, ale i ułatwiają nieco rozważania. Określenie "osobowość" nie oddaje dokładnie tego, o czym mowa, a przede wszystkim dlatego, że definicja jest dość skomplikowana dla używania w języku potocznym, czyli poza rozważaniem teoretycznym o psychologii. Określenie "psychiatrii" użyłem właśnie dla oddzielenie znaczeń. Czyli skierowanie uwagi na istnienie problemu w innej nieco materii.
Jakoś jestem przekonany, że dokładnie rozumie Pan, o co chodzi...

A teraz dodatek do tego co wyżej:
Jednym ze sposobów walki z bandytami jest rozsadzenie tej fałszywej, bo opartej tylko na strachu przed wolą wodza, "solidarności" grupy. I pilnowanie, aby walka wewnątrz grupy bandyckiej nie za bardzo przeniosła się na otoczenie. Bo to, że się przeniesie, jest absolutnie pewne. Tego, że jest to najskuteczniejsza metoda, naucza dotychczasowa historia. Tak jak i tego, że nigdy nie uda się zwalczyć bandytów do końca.

Coś z zakresu teorii. Może wydumanej, ale przemyśliwanej niejednokrotnie. „Terroryzm” to tylko nazwa dla miejsca spotkania się wszystkich przyczyn i efektu tego spotkania. Jest w tym również wojna religijna, jako jedna z przyczyn, czemu z powodu jakiejś poprawności zaprzecza każda ze stron. Islamiści jednak to podnoszą twierdząc, że rozdział chrześcijańskiego kościoła i państwa jest fikcją, nawet w tak laickim kraju jak Francja. Islamiści twierdzą, że wszędzie gdzie są, szczególnie w Europie, są poddawani nawracaniu, bo dla poszczególnych państw jest to gwarancja, że nie będą zajmować się terroryzmem. Nie znam takich faktów, ale jeśli są podnoszone to coś w tym jest.
Powszechnie uważa się, że trafił się tylko jeden Kadyrow, który jest wierny swemu panu (Putinowi), choć i o nim mówi się „lis”. Pozostali Arabowie (islamiści - dla wygody wskazania palcem) czymś takim się nie charakteryzują. Nikt, szczególnie ten, kto zrobił im krzywdę nie może liczyć na lojalność. Natomiast ten, kto robi im dobrze (daje realne pieniądze dla głodującej rodziny zamachowca, np. w Tunezji) może wymagać poświęcenia dla ogółu, nawet ofiary z życia. Cóż, dla niektórych jest ono właśnie tyle warte i to jest spuścizna tej wyższej cywilizacji. Stąd religia, która w opozycji to tej cywilizacji dowartościowuje śmierć. Tego nie zagłuszy żadna propaganda, żaden dostęp do szkół – taki człowiek ze skrzywdzonego narodu ma to w sercu. I w tym znaczeniu czkawka z powodu Libii będzie Francuzów nawiedzać od czasu do czasu. Czy dużo trzeba, żeby to zrozumieć w narodzie, w którym „pod skórą” drzemie ruso- i germano- fobia? Wystarczy lekkie zadrapanie… Prawda Rodacy?
PS. Zgodnie z tym, co wcześniej powiedziałem, byłem na manifestacji – święcie, zabawie. To również dobry wypoczynek. Gdy się to stało w Nicei, już spałem, ale rano dostałem kaca, z którego każdy powinien leczyć się sam. I ja również – w pracy zrobiłem to, co było zaplanowane na dwa dni... Na władze nie ma co liczyć – polityka prowadzi ich do absurdu. Społeczeństwo to zupełnie inna kategoria i zupełnie co innego łączy członków. Krytyka władz co raz częściej. To jednak za mało, bo każda władza do końca „pali głupa”. Społeczeństwo też coś jednak dzieli. Zauważyłem to wracając z pracy – jedni patrzą ze smutkiem w bruk, a inni radośnie do góry… Nie czytam tego, ale coś mi się to nie podoba. Przypomina mi się szkolna opowieść kombatanta PW, który mówił o radości, jaką sprawił wszystkim kolega powstaniec, który wprawdzie zginął od kuli czwartego, ale zabił trzech żołnierzy Wermachtu. „Powstanie przegraliśmy, ale duma nas rozpierała”.
Dziwię się, że w wydarzeniach w Nicei tyle dzieci zostało poszkodowanych. Sprawuję tu pieczę nad moim dorosłym Bratem i o tej porze on też już spał… Przed chwilą rozmawialiśmy z Rodzicami i przez grzeczność nawet nie spytali, co robiliśmy o tej porze. Opowiadałem im, jakie postępy robi ich dziecko w nauce języka francuskiego – byłem na spontanicznej wywiadówce, czemu nie mogli się nadziwić właściciele szkoły językowej...

No po patrz piszesz, że "społeczeństwo też jednak coś dzieli"- a niedawno pouczałeś, że my Polacy powinniśmy się od nich uczyć tej wspólnoty, tolerancji i wspólnego obchodzenia święta, które wszystkich jednoczy, nie to co w Polsce.
Dla mnie symbolicznym był obrazek z pałacu elizejskiego gdzie zajeżdżały limuzyny na spotkanie, a drzwi otwierał afrofrancuz w liberii...

Powiem wybaczcie TALIBOWIE Barbarzyznski naród prostacki zbydlecił sie totalnie

Andrzje, proszę, nie pij dziś już więcej.