Region

Ryszardzie L. S., słyszałem też o państwie watykańskim i wywiadzie chińskim
P. Szymocha pracuje dla marszałka, dlatego nie dziwi ten pozew. Jeżeli P. Warot napisał prawdę, to nie ma się on też czego obawiać. Gorzej będzie z zarzutem naruszenia prywatności. Takim argumentem każdy się może bronić.

Czytelnik odnosząc się do artykułu p. Warota napisał/a: \"Bardzo wielu ludzi tak samo coś tam podpisywało i \"współpracowało\" \". Widać, czytelnik nie przeczytał tego artykułu dokładnie. Pierwsze jego zdanie brzmi: \"W PRL red. Zdzisława Szymochę esbecja nie zwerbowała na tajnego współpracownika, bo środowisko...\" itd. Gdzie tu jest mowa o jakiejś współpracy z SB? Z tekstu wynika tylko i wyłącznie, że SB prowadziła z tą osobą tzw. dialog operacyjny, czyli rozmowy, których większość rozmówców co do roli drugiej strony nawet się nie domyślała, co nie przeszkadzało esbekom to tak nazywać. Jak Warot pisze o czym z tą osobą kpt. Skiba rozmawiał, to pisze, co ten kapitan notował, a nie co mówił wypytywany. Oznacza to, że jeśli kapitan tak pisał, a zachowały się możliwe do okazania dokumenty to potwierdzające, to Warot napisał prawdę, co nie musi koniecznie być tożsame, że indagowany przez Skibę człowiek musiał tak mówić. Nie zniesławia ten, kto podnosi prawdę, bo i o zarzucie ze strony Warota nie może być tu mowy. Jeśli Warot okaże w Sądzie dokumenty pisane przez Skibę, to proces nawet nie ruszy z miejsca. Nie są to informacje dotyczące spraw intymnych, tylko sprawy będące obiektem zainteresowania SB, a prezentowanie tego, co tym obiektem było należy do zadań historyków. W ostatnim wpisie \"Czytelnik\" podaje, że dla niektórych robi się wyjątki - a jak w \"Debacie\" opisać na 44 stronach wszystkich agentów? Co to za idiotyczny postulat!

@sobieraj - zauważ, że \"współpracował\" było w cudzysłowiu. Znam te czasy. Z obu stron to mogło inaczej wygladać. Rzeczony artykuł akurat czytałem, choć muszę przyznać, że mnie teksty \"Z archiwun IPN\" dotąd specjalnie nie interesowały. Pewnie dlatego nie bardzo rozumiem, co było w tym artykule takiego skandalicznego, że aż ktoś na jego podstawie produkuje pozew do sądu (może powinienem jednak uważniej czytać artykuły IPN?). \"Debata\" publikuje podobne rewelacje już od kilku lat, ale dopiero teraz po zwycięstwie wyborczym PO i przegranej PiS otworzył się nagle worek z pozwami. Czy to początek jakiejś większej \"na młode wilczki obławy\"? Życzę \"Debacie\" wyjścia z niej obronną ręką. Nie ma nic bardziej cennego niż wolność słowa. O nią warto walczyć i nawet iść do więzienia.

W polskim prawie są zapisy mówiące, że bez zgody strony zainteresowanej nie wolno publikować informacji lub danych dotyczących prywatnej sfery życia. Z prywatnych spraw podanych do publicznej wiadomości przez Pawła Warota widzę, ale mogę się mylić, tylko podanie kwestii interesowania się bohatera artykułu ptactwem, bo hobby i zainteresowania należą w myśl prawa do tego zakresu, ale gdzie tu jakaś ujma dla opisanego? Marzenia o facie w PRL przestały być sprawą prywatną w momencie ujawnienia ich przed Skibą, który to zanotował. Ślub, rozwód, stan cywilny nie jest rzeczą wyłącznie prywatną. Bohater artykułu poprzez swój start na prezesa Radia Olsztyn (co jest bezsporne i udokumentowane) może nie stał się osobą publiczną, ale za to stał się osobą \"powszechnie znaną\", budzącą co zrozumiałe zainteresowanie miejscowego społeczeństwa, a to jest także nie bez znaczenia w tej sprawie.

O takie coś proszę przeczytać:

\"O ile sfera życia intymnego (w znaczeniu szerszym niż potocznie przyjęte) objęta jest pełną prawną ochroną, o tyle ochrona życia prywatnego podlega pewnym ograniczeniom, uzasadnionym \"usprawiedliwionym zainteresowaniem\". Jest oczywiste, że osoba kandydująca do pełnienia funkcji publicznej godzić się musi z takim zainteresowaniem opinii publicznej, wyrażającym się między innymi wolą uzyskania jak najszerszego zakresu informacji o jej życiu (również prywatnym) i przeszłości\".
Jest to wyrok TK z 21 X 1998 r., K 24/98, OTK 1998, nr 6, poz. 97.

No i pięknie. Żeśmy na portalu rozstrzygnęli, że pan Szymocha może składać pozew do Służby Bezpieczeństwa. Sfera intymnego życia może dotyczyć jego obuwia ( gumiaków). Nie wiem w jakim obuwiu chodzi pan Szymocha dzisiaj. Pewnie jak wchodzi do marszałka, to zostawia je w przedpokoju.
Panie Szymocha: odwagi, niech pan wchodzi w gumiakach. A co tam. Marszałek jest też ze wsi. Proszę nie mylić z WSI. Ale dał pan z siebie zrobić .....No, kogo? Niech pan wpisze co należy. I po co to panu? Najpierw pan uwierzył, że może być prezesem radia Olsztyn, a teraz ktoś płacąc panu nasze podatki zagrywa z panem zza węgła z Debatą. Panie, baw pan wnuki. To nie dla pana. Czy panu śnią się te gumiaki? Pan Paweł Warot musi być bardzo dowcipnym gościem. Pozdrawiam pana Warota, pana, panie Szymocha też.

A kto to ten Szymocha? Ktoś ważny? Niech się wali.

Nerwy moje biorą się stąd, że po raz już kolejny ktoś anonimowy zarzuca nam brak odwagi. Ot tak, w ciemno.
Natomiast co do bohaterstwa to wśród nas nie ma bohaterów. Co najwyżej są ludzie, którzy robią to co powinno być zrobione. Tyle zresztą wystarczy by narobić sobie wrogów. Pisząc o TW i agentach (akurat ja tego nie robię) koledzy dokonują subiektywnej selekcji. Ogólnie rzecz biorąc, najbardziej znani idą na pierwszy ogień. Można te kryteria uznać, można je odrzucać, kwestia gustu. Publikowania materiałów o wszystkich nie jest możliwe ze względu na ilość. Przypominam, że na samym naszym uniwersytecie było jeszcze coś koło 40 znanych nam osób. A o ilu jeszcze nie wiemy?
Najważniejsze są osoby ubiegające się o stanowiska opłacane z publicznych pieniędzy. Tacy ludzie mają prawo do reklamowania swoich życiowych dokonań. Gdy czasem zapomną czymś się pochwalić to im tylko trochę odświeżamy pamięć.

Tyle, że Wasz język, podobnie jak Waszych przeciwników, też składa się z niedopowiedzeń, które mają coś znaczyć. Co ma na przykład oznacza, że powoda reprezentuje ten sam adwokat. Cóż w tym dziwnego i po co o tym pisać?

Zastanawiam się tylko, na czyje zlecenie pan Warot napisał ten artykuł? Pewnie dostał zlecenie z Radia Olsztyn, podpisując jakąś umowę zlecenia lub o dzieło na jakieś opracowanie, które miało faktycznie niższą wartość.