Polska

Radio Zet/ onet.pl

Czytaj kometarz Łukasza Bardzińskiego 

Ciamciaramcia ma haki na lakmusowego Kaczyńskiego

Już nie pozytywny stosunek do lustracji, sprzeciw wobec aborcji, czy brak entuzjazmu do UE są wyznacznikami tego co złe w polskiej polityce. O tym, co jest słuszne, a co nie decyduje stosunek do Jarosława Kaczyńskiego.

Prezes PiSu to swoisty polityczny papierek lakmusowy wyznaczający co jest dobre a co złe w polityce. Ten kto go krytykuje zalicza się do establishmentu. Jest człowiekiem szanowanym i mile widzianym na salonach i z pewnością jest człowiekiem wykształconym. Doskonałą ilustracją tego stanu rzeczy jest zachowanie Romana  Giertycha. Przez lata ścigający się z Andrzejem Lepperem o miano wroga publicznego numer jeden w naszym kraju, obecnie jest kreowany przez media i polityków  na potencjalnego  członka Platformy Obywatelskiej, która jest partią "ludzi na poziomie". Nikt już nie pamięta o wybrykach Młodzieży Wszechpolskiej czy o walce uczniów z ministrem edukacji, który miał wspólnie z PiS-em realizować polską odmianę faszyzmu- kaczyzm.

Czy ktoś jeszcze wspomina o walce w obronie lektur przed cenzorskimi zapędami Giertycha? Ten okres odszedł w niepamięć „elit”, bynajmniej nie dlatego, że zrozumiały, iż ówczesne argumenty o zagrożeniu demokracji były nonsensowne. Stało się coś zupełnie innego. Roman Giertych zaczął krytykować Jarosława Kaczyńskiego i PiS, stając tym samym po jedynej słusznej stronie. No i nie należy zapominać, że Roman Giertych „romansuje” z PO na szczeblu lokalnym. Znana jest również jego przyjaźń z Radkiem Sikorskim. W niedawnym wywiadzie Jarosław Gowin przyznał zresztą, że bliżej mu do Giertych niż Cimoszewicza. Jest to oczywiście radująca prawicowe serce wypowiedź, jednak przypomnijmy sobie czy 2 lata temu politycy PO równie chętnie się bratali z wnukiem Jędrzeja Giertycha?

Kto wie czy część Młodzieży Wszechpolskiej nie zapuści teraz trochę dłuższych włosów w stylu czupryny Rosoła albo  Palikota i nie rozpocznie kariery, funkcjonując na styku biznesu i polityki. Nikomu nie przeszkadza również, że mecenas Giertych ( jak nobliwie jest teraz tytułowany szczególnie przez kumpla Kalisza z lewicy ) opowiadając swoje "rewelacje" o teczkach z hakami, przeczy rezultatom wszystkich śledztw prowadzonych przeciwko "reżimowi" Kaczyńskich.  Nijak również  mają się jego "rewelacje" do efektów prac komisji śledczych, wciąż szukających czegokolwiek co skompromitowałoby Kaczyńskich.

Giertych głosi po prostu tezę, która z góry uważana jest za słuszną, a że prawie cała machina państwowa zaprzęgnięta do badania zbrodni Prawa i Sprawiedliwości nic nie potrafi udowodnić jest tylko mało istotnym szczegółem. Nie wolno zapominać również o tym, że Giertych najzwyczajniej w świecie pragnie vendetty za spacyfikowanie swojej partii przez Jarosława Kaczyńskiego.  Nie tak dawno można było słyszeć powszechne oburzenie gdy Jarosław Kaczyński mówił o hakach na Radosława Sikorskiego.  Jednak kiedy z podobną akcją wystąpił były szef LPR-u , nie słychać było głosów potepiania z ust cyngli zwanych dziennikarzami, ani ogólnego potępienia rozpoczęcia brudnej kampanii.

Roman Giertych to jednak nie Kaczyński.  Roman Giertych to autorytet. Roman Giertych  to człowiek, który w imię walki z kaczyzmem, gotów jest stanąć po stronie ciamciaramci ( jak sam nazwał niegdyś partię Tuska). W imię tego „poświęcenia” wszystkie grzechy jakie wobec establishmentu  kiedyś popełnił zostały mu odpuszczone. Nie ma już Giertycha, wnuka antysemity, brunatnego endeka i oszołoma od Tydzyka. Jest za to Giertych walczący z chorymi z nienawiści karłami moralnymi i IV RP.  A może  jednak jest to próbująca jedynie jeszcze zaistnieć w polityce ciamciaramcia?

Łukasz Bardziński, absolwent politologii na UWM, publicysta.