Polska

Niektórzy wcale nie muszą pracowac nad problemem "kto jest kim".
Jakbyś dokładnie przeczytał to, co napisałem na początku, oraz to, co napisałem w uzupełnieniu, a potem prześledził opublikowane informacje od momentu pochwalenia sie przez CBA zatrzymaniem panów R. i K., informacje ze śledztwa, sprawy przed sądem oraz sprawy przeciwko Kamińskiemu i pozostałym (powtórzę jeszcze raz - dokładnie), a potem jeszcze raz moje teksty (dla utrwalenia), to i bez informacji bezpośrednich zorientowałbyś się w tym, co napisałem. Bez "szeptanek po korytarzach". Resztę pominę.
Wiem, że mam przewagę, bo znam zasady rządzące operacjami specjalnymi i znałem je w chwili opublikowania pierwszej informacji o zatrzymaniu R. i K., jak też paru pań, na których gwiazda służb i publikatorów karierę zrobiła. Wiem, jak trudno, a jednocześnie wiem, jak łatwo, zdobyć zgodę sądu na działania. I jeszcze raz powtórzę - nie za to, co zrobiłeś, ale za to, że dałeś się złapać.

"Kamiński podejrzany o fałszowanie dokumentów". pap, Cezary Gmyz, Józef Matusz
"Rzeczpospolita" ustaliła"prokuratorzy uznali, że CBA bezprawnie wytworzyło dokumenty". http://www.rp.pl/artykul/371789.html

Pytałem hena o źródła, a nie doniesienia prasowe Gmyza, który jak myślę, ze względu na trotyl dla hena nie jest wiarygodnym źródłem.

Jest taka pokusa żeby iść na skróty i załatwić faceta co do którego jestem przekonany, że jest przestępcą. Ale na szczęście jeszcze nie stało się to normą. Tak było w czasie Rewolucji Francuskiej czy bolszewickiej ale minęło.
Jeżeli łamiemy prawo by chronić prawo to z prawa nic nie pozostanie. Dlatego łamanie prawa jest dopuszczalne tylko w wypadku zamachu stanu. Oczywiście udanego.

Sprawa Kamińskiego objawia słabości PiSu:
- mertoryczna słabość i przegrana w procesie Kamińskiego,
- brak bazy społecznej, która byłaby w stanie po ogłoszeniu kwestionowanego wyroku zdestabilizować koalicję PO + PSL,
- słaba współpraca z innymi prawicowymi ugrupowaniami opozycyjnymi i w efekcie reakcja "krzyk tonącego".
To samo na naszym olsztyńskim podwórku. Osoba lidera PiS dzieli, a nie łączy środowiska prawicowe w Olsztynie. Na to nakłada sią walka o władzę wewnątrz PiS. Przypomnę podchody z knadydaturą na prezydenta olsztyna.
Lekarstwem na poprawę sytuacji w Polsce jest sromotna klęską PiS w obu wyborach i przemeblowanie prawej strony sceny politycznej, zmiana pokoleniowa i wyłonienie się partii prawicowej na mocnym nacjonalistycznym fundamencie.
Artykuł na żenująco niskim poziomie wiedzy merytorycznej , co uniemożliwia polemikę. Stąd zapewne autor nie podpisał się imieniem i nazwiskiem. Dziwię się forumowiczowi HEN, że z jego wiedzą i znajomoscia procedur KPK próbuje podejmowac polemikę.

Ta zmiana pokoleniowa to ty?
Co do szefa PiS zgoda.

Ta zmiana pokoleniowa to ty?
Co do szefa PiS zgoda.

Ta zmiana pokoleniowa to ty?
Co do szefa PiS zgoda.

https://www.youtube.com/watch?v=DB9pQ4_iU2k

Mocne o stanie państwa, słuzbach, WSI, grafenie, stanie sądownictwa i przekrętach, Mironie S.

Nie umiem powiedzieć, na jakim jestem etapie rozwoju czy niedorozwoju intelektualnego, ale rodzi się we mnie pytanie, po co nas (społeczeństwo) w to wciągacie. Mam zaufanie do prawników z jednej i drugiej strony sporu – ich rzeczą jest argumentować. Rzeczą sądu jest rozstrzygać i ogłosić wyrok. Tak jesteśmy umówieni. Prawda? Tym bardziej, że przed ogłoszeniem wyroku nie miałem swego zdania, bo nie wszystko było oczywiste ani za „winny”, ani „niewinny”. A tak w ogóle to po co mnie to rozstrzygać? Szczególnie przy słabości mojej wiedzy prawniczej. Chcecie rozwijać moją wiarę poprzez słowa i czyny „prawe i sprawiedliwe”? Czy to mi w czymś pomaga? Znów jakaś opcja decyduje, co powinienem wiedzieć? Dla mnie jednak taki stan umysłu jest normalny, bo nie mam argumentów „na stole”. To zaś, że wyrok może robić wrażenie wcale nie znaczy, że tak faktycznie jest, a nadto, cóż w tym dziwnego, jeśli wszystkie ważniejsze strony sporu politycznego, które rządziły, mają to samo „za uszami”. To że sprawa jest dziwna świadczą różne inne przypadki w stylu „dorsz a sprawa Polska”: „dr G. a potrzebujący sukcesu prokurator”, „Blida a potrzeba zemsty politycznej”, „batonik a dokładność sądu”, „Gill a moralność Kalego”, itp. Pewnie, że coś zawsze toczy się nie po naszej myśli, ale to jeszcze nie znaczy, że jakiegoś porządku przestrzegać nie trzeba. Sprawę zaledwie zasygnalizowano – są jeszcze dalsze procedury, na które wielu osądzonych „za wygląd” nie stać było i nie będzie stać. Tu jest taka możliwość i niech zostanie wykorzystana.
Sprawa jako taka nie jest dla mnie żadną wskazówką, bo ani nie przybliży mnie do PiSu, ani nie odrzuci dalej niż jestem od PO. Decyduję się na coś, co chętnie nazywacie rozwiązaniem anty systemowym – zagłosuję na Kukiza. Z rozsądku, żeby nigdy nie przyszło mi do głowy pakowanie się w taką awanturę, w której jestem podpuszczany w celu podjęcia decyzji wyborczej. Nie akceptuję tego, że ktokolwiek wybiela się robiąc ze mnie głupka. Nie akceptuję też mego wyboru, ale na szczęście wybory są tajne i nie będę musiał się wstydzić za skłonność do utopii.
PS. Ostatecznie mam wrażenie, że ktoś usiłuje mnie załadować w spór „pro fide, rege et lege”, przy czym wszystko jest tu szalenie niejednoznaczne. Pewnie celowo, lub taka jest polityka. Stwierdzam więc, że mam co robić i ten dodatkowy wysiłek intelektualny uważam za zupełnie zbędny. Biorąc zaś pod uwagę wszystkie dobra wynikające ze spokoju społecznego, życzę tym wszystkim z politycznym ADHD, żeby wreszcie wybili się sami, nie czekając na moje myślowe rozstrzygnięcia.
Czego obawiam się naprawdę w tej "awanturze"? A no tego, że nie tylko "Prawo i Sprawiedliwość”, ale w ogóle sprawiedliwość bierze udział w kampanii wyborczej, to znaczy, że tak wybierze terminy dalszych "osadzeń", żeby to było przed lub po wyborach, czyli odpowiednio, jak u Hitchcocka, rosnące napięcie i delikatne zelżenie tuż po trzęsieniu politycznym. Cóż, nie miałem wpływu na moje miejsce urodzenia się, ale jeszcze mam nadzieję na dokonanie istotnego wyboru.
Czy sprawa ma jednak jakiś „minus dodatni”? Oczywiście, że ma. Trzeba wszystkie takie przypadki gromadzić w jednej księdze, pt. „Jak wyrastać z komuny?” Może wreszcie młodzież kiedyś nauczy się czytać rzeczywistość dziejącą się lub opisaną. Ja czytam, ale nie dziwię się, że niektórzy przedkładają wizytę w domu publicznym nad wizytę w bibliotece.