Polska

Wybrałem sobie ten artykuł (i komentarze) do poczytania przy kawie i... chyba odbije mi się to niestrawnością. Szczerze pisząc, dawno takich banialuk nie czytałem. Nie wiem jaki był zamysł publikowania artykułu. Przyjmuję jedynie uzasadnienie, że każdy ma tu prawo napisać (z czego korzystam), podejmować polemikę, inicjować dyskusję. Z tym tylko, że Autor poplątał wszystko co było do poplątania, a istniejące, pozytywne gospodarczo zjawiska podłożył pod szablon zarządzania gospodarką centralnie-planowaną. Po lekturze, odeszła mi chęć na szerszy komentarz, dziwie się też Dociekliwemu, który to zrobił... jednak komentując nie ustrzegł się kolejnych półprawd i stereotypów. Rozwiązania problemów od ponad 150 lat są znane, opisane i dostępne w literaturze, potwierdzone w wielu przypadkach, nawet w krajach, które podobnie jak nasz są po części fermą wyborczej trzody dla cwaniaków i oszustów. Pozostaje mi jedynie docenić chęć sprostowania opublikowanych głupot przez p. Kowalczyka i p. EWĘ, a także wyrazić ubolewanie nad polskim systemem edukacji, który sprawnie opisał p. Palikotowiec.
Do napisania powyższego upoważniłem się jako jeszcze czynny nauczyciel ekonomii.

"Po lekturze, odeszła mi chęć na szerszy komentarz, dziwie się też Dociekliwemu, który to zrobił... jednak komentując nie ustrzegł się kolejnych półprawd i stereotypów. "
Bardzo proszę o konkrety. Chętnie podyskutuję.

@ Terezjasz
ach, dziękuję za ocenę. Aż żal, że są u nas wybitni ekonomiści, a władza jakoś nie korzysta z ich bezcennej wiedzy, tylko niszczy państwo.
No, to proszę o przepis na bogactwo Polski.
Tylko, ile wcześniej trzeba przyjąć założeń, żeby jakaś teoryjka trzymała się kupy....

@Dociekliwy
Nie napisałem, że wszystko co Pan napisał jest nieprawdą, większość (objętościowo) uwag ma odwołania do dobrych źródeł i zjawisk gospodarczych. Jednak w niektórych jest Pan niekonsekwentny lub stereotypowy (jak napisałem). Przykład, proszę bardzo:

„Po ustąpieniu Tuska z urzędu Premiera ZUS/FUS pokazał, iż pomimo rabunku OFE, dziura w budżecie tej instytucji drastycznie wzrosła.” „Przejęcie” pieniędzy z OFE to zwykły rabunek.

Pierwsze zdanie jest faktem, ale manipulacja FUS-em nie ma tu nic do rzeczy, bowiem deficyt z powodu konstrukcji systemu będzie rósł systematycznie i nieuchronnie. Tzw. "przejęcie" nie jest rabunkiem, bo nikogo nie okradziono. Okrada się Polaków w systemie repartycyjnym. Do wprowadzenia OFE w ogóle nie powinno dojść, a jeśli już to wyłącznie na zasadach dobrowolności. Dobrze się stało, że alokowano znaczną część tych środków, szkoda, że dopiero w tym roku. Działającą (lub raczej niedziałającą) całość zresztą sam Pan potwierdził w kolejnym zdaniu pisząc:
Problem jednakże w tym, że cały system emerytalno-rentowy jest chory!

Dalej: To MY konsumenci decydujemy co chcemy kupować. W kapitalizmie najważniejszy jest nie producent – jak wielu uważa – właściciel półki w sklepie. To on decyduje, co i za ile nam sprzeda. Gospodarka globalna sprawia, że to JA decyduję czy chcę kupić tonę węgla pochodzącego z kopalni w Katowicach, na Ukrainie, w Rosji a może z Australii.

Na decydującą rolę "właściciela półki sklepowej" sami się zgadzamy, bowiem każdy człowiek (głupi czy mądry) wybiera wygodę. Jednakże w Polsce i na świecie niektórzy producenci wolą także płacić frycowe, bo nie potrafią się zorganizować i stworzyć zespołów ich reprezentujących. Przykład... proszę ocenić działania producentów w obliczu wschodniego i zachodniego embarga na krajowe produkty nieprzetworzone.
Poza tym, podejście popytowe jest dość rozpowszechnione w teorii ekonomii, ale niekoniecznie jest prawdziwe. O ile mogę się zgodzić z tezą, że konsumenci decydują gdzie i za ile chcą kupować, to już absolutnie nie mają wpływu na to, co chcą kupować. Sytuację można obserwować na wszystkich rynkach, a zwłaszcza na rynkach dóbr wyższego rzędu. Innymi słowy, czy gdyby na rynku, dzięki producentom nie pojawił się komputer, miałby Pan w ogóle szansę się o tym dowiedzieć i dokonać zakupu? Kolejny stereotyp, w cytowanej wypowiedzi, to taki, że gospodarka globalna sprawia, że konsument kupuje tam gdzie chce... Jeśli już to decyduje nie gospodarka globalna a jak zawsze cena. Importowano i eksportowano towary na długo przed tym jak ukuto termin gospodarki globalnej. A polski konsument, tak samo jak norweski, niemiecki czy amerykański w zdecydowanej większości kupuje towary na rynkach lokalnych (co nie oznacza, że są one produkcji krajowej, bo nie są... przedsiębiorcy bowiem optymalizują koszty wytworzenia poszukując najtańszych rynków pracy).

I kolejny cytat: "Fajnym pomysłem Autora jest giełda oferowanych i poszukiwanych rozwiązań. Rzeczywiście, taka platforma mogłaby sprawić, że choć w pewnym niewielkim stopniu nastąpi wymiana potrzeb i możliwości sfery produkcyjnej i badawczej."
Takich pomysłów było bez liku, większość umarła śmiercią powolną, bo takie jest prawo rynku. Jeśli nie ma z tego pieniędzy, nikt tym na poważnie nie jest w stanie się zainteresować. Podpowiem, gdybym jednak wpadł na ten genialny pomysł i wydał pieniądze na stworzenie giełdy pomysłów chciałbym po jakimś czasie wysiłek swój zdyskontować. W efekcie koszt pośrednictwa mógłby pozbawić pomysł konkurencyjności już na starcie...

No i w końcu to co zostało wyróżnione... Jeśli jednak chcemy, by Polakom żyło się dostatnio trzeba przede wszystkim faktycznie zrównać wszystkich obywateli. Niefrasobliwość to, czy pomyłka, czy miał Pan coś szczególnego na myśli? O jakiej równości mowa? Podatkowej? W Polsce funkcjonują obie formy podatku (jeśli o to chodziło), żadne nie są równe i nie będą, bo celem podatkowym jest finansowanie cwaniactwa i nieróbstwa, chociaż pierwotnie było inaczej, ale kto o tym pamięta?

@p. Ewo, zrozumiałem sarkazm, nie uważam się za wybitnego ekonomistę, bo tylko uczę dzieci, a jedyna różnica z innymi ekonomistami polega u mnie na tym, że stosuję metodę "znajdź jak najwięcej niepasujących elementów" w zestawieniu teoria-praktyka-rzeczywistość. W wszystkich teoriach gospodarczych są rzeczy fajne, praktyczne i działające, podobnie jest z tymi abstrakcyjnymi. Ekonomiści, jak i inni przedstawiciele nauk społecznych często jednak zapominają, że w gospodarce największą wartością jest człowiek, który - skoro Pani o tym pisze - stanowi wyłączną stałą, a reszta zmiennych sprawia, że nie jesteśmy lepsi od wróżów pogody.

Na koniec... w sumie nie zamierzam podejmować polemiki, gdyż poruszane w gospodarczych wątkach tematy dawno zatraciły swój pierwotny, ekonomiczny sens. Zostały upolitycznione i więcej w ich opisie i interpretacji znajdziemy zwykłych konfabulacji niż nauki, praktyki, że o "przepisie na bogactwo" nie wspomnę.

„Tzw. "przejęcie" nie jest rabunkiem, bo nikogo nie okradziono. Okrada się Polaków w systemie repartycyjnym. Do wprowadzenia OFE w ogóle nie powinno dojść, a jeśli już to wyłącznie na zasadach dobrowolności.”
W moim odczuciu – zapewne jednak nie tylko moim – JEST to zwykły rabunek! Dlaczego? Otóż zawarłem umowę z OFE, że każdego miesiąca część składki mi zabieranej będzie trafić na jego konto. Powierzałem te pieniądze po to, by owa firma mogła je pomnażać. Zrobiłem to za namową PAŃSTWA! Wcale nie twierdzę, że sposób funkcjonowania OFE jest idealny. Nie jest. Prowizje mogłyby być mniejsze. Wtedy, gdy te instytucje powstawały wszelkie wyliczenia i analizy były typowym wróżeniem z fusów. Realnie można zaplanować działania (zależy też oczywiście jakie) – mówiąc wprost: matematycznie policzyć - w perspektywie 6-24 miesiące; wyjątkowo – 36 miesięcy. Wyliczenia co będzie za 30 czy 40 lat to zwykłe baśnie.
Jednak nie w tym rzecz. Zawarłem – za namową Państwa – umowę. Godziłem się na warunki zaproponowane przez OFE – jakiekolwiek by one nie były. Następnie to samo Państwo – jedną decyzją – ANULOWAŁO moją umowę zawartą zgodnie z prawem! Czym się zatem różni moja sytuacja przed i po tej przymusowej NACJONALIZACJI??? Otóż, Państwo pozbawiło mnie podmiotowości, a tym samym dowolności w podejmowaniu decyzji. Jakie ma Pan gwarancje, że Państwo – zachęcone „sukcesem” - za jakiś czas nie będzie chciało w podobny sposób rozwiązać innej kwestii?
Samo wprowadzenie zasady anulowania umów jest typową sztuczką. Wiadomo od dawna, że Polak, jak ma coś zrobić, ale nie musi – pewnie tego nie zrobi! Skoro umowy obowiązywały, to Państwo – grając fair – powinno powiedzieć: Jeśli wam źle w OFE – możecie w terminie do 30 czerwca przejść do ZUS! Tylko, ile wtedy takich decyzji by podjęto? Ile majątku udało by się znacjonalizować?
Załóżmy, że Pan Kowalski ubezpieczył mieszkanie. Wydarzyła się tragedia, dom całkowicie spłonął. Państwo sobie policzyło, że w skali roku takich szkód jest X, a to przekłada się na wypłatę kwoty Y. Zatem może sobie wymyślić, że np. ½ tej kwoty zagarnia dla siebie, bo w działaniach ratowniczych uczestniczyły jednostki Straży Pożarnej. Powie Pan: Demagogia??? A ja powiem: Czemu tak nie zrobić???
Po kolejnej nowelizacji Ordynacji Podatkowej, od stycznia 2015 r. pracownicy urzędów skarbowych będą mogli kwestionować stawki wynikające z umów między przedsiębiorcami. Ma to zapobiegać tzw. „optymalizacji podatkowej”, która zresztą nie stoi w sprzeczności z prawem. W praktyce może to wyglądać tak:
• Do firmy usługowej A przychodzi kontroler i pyta: dlaczego świadczy Pan swoje usługi firmie B za 500 zł netto miesięcznie, skoro inni robią to za 600zł? To może być działaniem służącym optymalizacji podatkowej!
• Do firmy B przychodzi inny kontroler. Wertuje dokumenty i natrafia na umowę z firmą A. Przygląda się i pyta: Dlaczego Pan płaci firmie A 500 zł, skoro firma C bierze za swoją usługę 450 zł?
Dlaczego o tym piszę? Co to ma wspólnego z OFE? Otóż – wbrew pozorom – MA! I to bardzo dużo! Gospodarka rynkowa opiera się na zaufaniu. Mniejszym lub większym, ale zaufaniu. To zaufanie okazuje Pan idąc do sklepu po chleb i wybierając bochenek pochodzący od piekarza X a nie Y. Ma Pan zaufanie do TEGO piekarza! W relacjach moich i Państwa też powinna obowiązywać zasada zaufania. Proszę mi powiedzieć, jakie mam mieć zaufanie do Państwa, które jednym pociągnięciem długopisu sprawiło, że część moich pieniędzy z realnych stałą się wirtualna? W ZUS ma Pan zapis. W OFE były realne pieniądze. Realne, bo upoważnione osoby mogły je dziedziczyć!
Czy się to komuś podoba, czy nie – OFE inwestowały część zarządzanych przez siebie pieniędzy w krajowe działania gospodarcze – między innymi kupowały państwowe obligacje. Mówiąc wprost: MY, członkowie OFE kupowaliśmy obligacje. Następnie Państwo przejmując część funduszy zgromadzonych w tych podmiotach – zamieniło realne pieniądze na wirtualne zapisy. Zapisy, które mają być brane pod uwagę przy naliczaniu emerytur za x-dziesiąt lat!
„O ile mogę się zgodzić z tezą, że konsumenci decydują gdzie i za ile chcą kupować, to już absolutnie nie mają wpływu na to, co chcą kupować.” Z całym szacunkiem dla Pana – decydują! Właśnie na tym polega problem tego kraju, że decydenci nie rozumieją, że pokolenie 20-30-latków nie jest ograniczone sklepową półkę, bo zamieniło ją na megapółkę w wirtualnych megasklepie. Nie ma na półce w sklepie za rogiem? To kupię produkt X czy Y w sąsiednim mieście, w stolicy kraju, w górach, nad morzem, a jeśli nie w kraju – to za granicą! Pokolenie 20-30-latków nie przykłada wagi do „jak”, a myśli „gdzie”! Jeśli chcę kupić płytę z nagraniami utworów Indian andyjskich, to mam dwa wyjścia: Kupić ją za oceanem, albo… poszukać torrenta w sieci! Tak działa dziś globalny rynek! Jeśli chcę kupić wyświetlacz do komórki, a w serwisie kosztuje on 800 zł, to sprowadzę go z innego państwa (czyli rynku!) np. za 500 zł! I to jest właśnie prawdziwa rewolucja! Nie tylko w sferze handlu, ale też mobilności, dostępu do wiedzy i… umiejętności!
„Kolejny stereotyp, w cytowanej wypowiedzi, to taki, że gospodarka globalna sprawia, że konsument kupuje tam gdzie chce... Jeśli już to decyduje nie gospodarka globalna a jak zawsze cena. Importowano i eksportowano towary na długo przed tym jak ukuto termin gospodarki globalnej.” To prawda. Handel, a więc także eksport i import istnieje od wieków. Jednak 20 lat, by mógł Pan kupić komputer w Hong-Kongu, kawę w Brazylii, a whisky w Szkocji musiał się Pan tam fizycznie wybrać. Dziś mogę to zrobić siedząc na ławce w parku i posługując się tabletem. Ot, taka globalna wioska… Pisze Pan, że uczy ekonomii. Mam prośbę: Proszę na lekcjach spytać uczniów, którzy kupowali cokolwiek w innym mieście korzystając z Internetu. Jestem pewien, że tych, którzy tego nie robili jest więcej, niż tych, którzy z tego stale korzystają! Tak właśnie zmienia się sklepowa pólka.
„Kolejny stereotyp, w cytowanej wypowiedzi, to taki, że gospodarka globalna sprawia, że konsument kupuje tam gdzie chce... Jeśli już to decyduje nie gospodarka globalna a jak zawsze cena. Importowano i eksportowano towary na długo przed tym jak ukuto termin gospodarki globalnej.” Całkowicie się z Panem zgadzam! Firma działa po to, by zarabiała pieniądze, jej pracownicy godziwie zarabiali, a z firmy żył też jej właściciel! Jednak skoro mamy bez liku różnych maści agencji, może któraś dorzuciłaby jeszcze i te działania? A może to uczelnie pochwaliłyby się tym, co ich pracownicy mają w swoich szufladach? Utopia? Nie, jeśli uczelnie wyższe będą nastawione na użyteczność swych projektów badawczych i na to, że mogę je sprzedać za konkretne złotówki! Gdy powstawały Stany Zjednoczone, każdy ze stanów musiał mieć wyższą uczelnię rolniczą. I te uczelnie powstawały. O ich poziomie w owym czasie nawet nie ma co wspominać. Były i to wystarczało. Jednak dziś kształcą się w nich liderzy w swej dziedzinie. Wiem, dwieście lat historii, ale to także nastawienie na rynek i potrzeby przemysłu.
„Niefrasobliwość to, czy pomyłka, czy miał Pan coś szczególnego na myśli? O jakiej równości mowa? Podatkowej? W Polsce funkcjonują obie formy podatku (jeśli o to chodziło), żadne nie są równe i nie będą, bo celem podatkowym jest finansowanie cwaniactwa i nieróbstwa, chociaż pierwotnie było inaczej, ale kto o tym pamięta?” Nie. Napisałem to z pełnym przeświadczeniem! Wspomniał Pan „Przykład... proszę ocenić działania producentów w obliczu wschodniego i zachodniego embarga na krajowe produkty nieprzetworzone.” Wszyscy załamują ręce nad sadownikami. A czy ktoś wspomniał o kondycji firm transportowych, które te owoce i warzywa woziły na Wschód? Czy ktoś mówi o tym, że jeśli np. te firmy transportowe padną, to zmniejszy się też liczba podmiotów obsługiwanych choćby biur rachunkowych, szkoleniowców BHP… ten łańcuszek można ciągnąć dalej! W Polsce utarło się, że rację ma ten, kto głośniej krzyczy, a nie ten, kto mądrze mówi. Przekłada się to na wszystkie działania. Wystarczy spojrzeć zresztą na pracę parlamentu. Kogo widzimy: Tych, którzy głośno krzyczą! W większości przypadków nad ich wiedzę merytoryczną spuśćmy zasłony milczenia!
O jakiej równości mówię? O tym, że Państwo i jego instytucje nie będą słuchały grupy ludzi tylko dlatego, że stoją na Wiejskiej z kilofami, bo wysypią paprykę na drodze, bo będą się z oburzeniem modlić pod teatrem, itd. Gdy kombinat górniczy nie płaci składek ZUS – Państwo mu je umorzy. Gdy taki sam problem ma właściciel firmy zatrudniającej 5 osób – ZUS puści go z torbami!
Dla mnie równość polega na tym, że Państwo stwarza takie same i daje takie same szanse, oraz wymaga tego samego od wszystkich: małych i dużych firm, posła X i Pani Z mieszkającej na przysłowiowym „końcu świata”. Równość polega na tym, że jeśli chcę być członkiem danej społeczności (obojętnie: związku zawodowego, kościoła, stowarzyszenia,… * (* - każdy może tu wpisać, co mu się podoba)) – to niech łoży na jej utrzymanie! Dla mnie równość to traktowanie z szacunkiem każdego i w każdym miejscu. Równość podatkowa – także! Jeden podatek liniowy dla wszystkich! Gdyby jednak takie zasady w końcu któryś rząd wcielił w życie, to jak tu majstrować przy wyborcach???
Pozdrawiam serdecznie i życzę słonecznego weekendu.

@ Terezjasz
wiem, że dyskusja skończona, ale muszę sobie ulżyć.
Otóż w żadnej gospodarce nie jest ważny czlowiek.
Gospodarka jest nastawiona na zysk. Tylko zysk.
Człowiek występuje w roli wytwórcy i konsumenta.
Człowiek decyduje o popycie. Jeden z moich profesorów ś.p. Paweł Sulmicki zawsze powtarzał, że żródłem niepewności w gospodarce jest gospodarstwo domowe i zagranica. To się sprawdza praktycznie.
Niestety, w grę wchodzi również zorganizowany reżim, czyli państwo, które wyciąga łapę po dochody wszelkich podmiotów pod pretekstem realizacji różnych celów ( "gospodarczych" i społecznych) . Ale te cele realizuje niedostatecznie z powodu głupoty, korupcji, polityki, chciwości władz itd. Czyli - marnuje pieniądze będące efektem pracy. Lub wręcz niszczy państwo - jak obecnie.
Państwo przyspiesza zatem proces, który sformułowało wielu ekonomistów: " bogaci stają się coraz bogatsi, biedni coraz biednijesi".
Tzw. "człowieka" dalej brak. I nigdy go nie będzie. Amen.

Zaiste nie spodziewałem się, że Pan Dociekliwy odpowie, w dodatku tak wylewnie . Miałem się już nie udzielać i jeśli Państwo (bo do p. Ewy też słówko napiszę) mają ochotę dalej odpisywać to bardzo proszę. Nie uzurpuję sobie prawa do tzw. ostatniego zdania. Tym bardziej, że zagadnienia, o których piszemy są społeczne, więc zmienne.

Być może w sprawie OFE nie wyraziłem się jasno, nie mam aż takiego zacięcia pisarskiego jednak to co pisze p. Dociekliwy oparte jest na błędnych założeniach. Nie zawarł Pan bowiem umowy z OFE za namową Państwa, tylko pod przymusem! To raz, dwa że pisząc o podmiotowości zapomniał Pan, że te pieniądze nie są i nie były pańskie. Jedyne co się zmieniło to to, że zamiast do FUS docelowo trafiały do innego lichwiarskiego podmiotu, generując przy okazji koszty administracyjne, którymi był Pan obciążany przy każdej operacji. I w końcu po trzecie, bo też Pan o tym wspomina, struktura portfela OFE była tak skonstruowana, że większość za większość zapisów nabywane były obligacje państwowe, czyli dług państwa... z określonym terminem wykupu. Państwo wykupując obligacje musi za nie zapłacić. Niby skąd na to bierze pieniądze? Jeśli odpowie Pan sobie na te pytania i zda sprawę z mechanizmu OFE zastosowanego w Polsce, to uzyska Pan potwierdzenie mojego stwierdzenia, że OFE w ogóle w Polsce nie powinny zostać wprowadzone, służą wyłącznie interesowi grupy wtajemniczonych naszym kosztem i bardzo dobrze, że w lwiej części środki zostały cofnięte do ZUS. O OFE można pisać wiele pod różnym kątem, ale nawet jeśli odciąć cały ten polityczny bełkot i ewidentne lobbowanie za albo przeciw idei, jasno wyłania się obraz wielkiego szwindla na miarę największych przekrętów instytucji finansowych i rządowych współczesnych gospodarek.

Dalej skomentował Pan próbę mojego wyjaśnienia, że to nie konsument kreuje rynek a właśnie producent oraz, że konsument decyduje gdzie kupuje i za ile, ale nie CO KUPUJE, obrazuje Pan swój punkt widzenia (w opozycji do mojego) niczym innym jak przykładem na to... GDZIE konsument kupuje! Bądźmy zatem konsekwentni! Napiszę jeszcze raz, to że można kupić taniej za rogiem a nie na osiedlu, w Internecie a nie sklepie stacjonarnym to wynik optymalizacji zachowań konsumenckich a nie wybór tego CO CHCEMY KUPOWAĆ.
A przy okazji, bo odczytuję, że jest Pan wielkim fanem zakupów internetowych i gospodarki globalnej. Czy zdaje Pan sobie sprawę, że żeby nie rynkowe udostępnienie technologii i upowszechnienie Internetu nikt dzisiaj nie pisałby o gospodarce globalnej?

Komentując "równości" zdaje się, że znowu mnie Pan nie zrozumiał. Zadałem Panu pytanie o ową równość nie bez przyczyny... bowiem wielu było już takich w historii ekonomii co to wskazywali na równość i sprawiedliwość społeczną, ba! Nadal to robią i obserwuję, że trafiają na podatny grunt. Czemu podał przy okazji przykład z sadownikami (pisałem o nich przy okazji problemu zbyt wysokiego znaczenia pośredników, a nie przy równości). Nie będę więc tego komentował, podobnie jak krzywdy jaka dzieje się firmom transportowym, bo to działalność komplementarna i nie stanowi żadnego problemu. Napisał Pan jednak, że Państwo nie powinno ulegać krzykaczom (czy jakoś tak). Otóż odwrócę to stwierdzenie i napiszę, że Państwo jest od tego, żeby słuchac wszystkich i jeśli o taką równość wobec aparatu Panu chodziło to pełna zgoda. Co do podatków... liniowych... A po co Panu w ogóle jakiś podatek dochodowy?

I w końcu słowo do p. Ewy, jak się domyślam po zakresie słownictwa i zabarwieniu wypowiedzi kobiety dojrzałej i doświadczonej. Otóż nie bardzo rozumiem, czy stwierdziła Pani fakt, że człowiek nie ma znaczenia, czy raczej, że obecnie o człowieku zapomniano? Oba stany są nieprawdą. Pisaliśmy bowiem o gospodarce, czymś co tworzy człowiek i co ma służyć człowiekowi, nawet często tak bardzo, że nie służy przyrodzie Nic więcej tu dodać chyba nie muszę, bo musiałbym sięgnąć do filozofii starożytnej i współczesnej. Gospodarka bez głównego podmiotu nie istnieje, bo to nie zjawisko naturalne.
Pisząc, że gospodarka jest nastawiona na zysk zdaje się, że pomyliła Pani pojęcia. Bo na zysk może być nastawiony biznes. Pozwoli więc Pani, że zaoponuję i napiszę, że gospodarka ma znacznie szerszy kontekst niż cel sklepu warzywnego i posiada takie obszary, w których zysku nigdy nie było i nie będzie, a nawet konieczne są straty.

Co do stwierdzenia pani mentora... z całym szacunkiem pozwolę się nie zgodzić (i wcale nie dlatego, że nie jestem absolwentem szkoły warszawskiej). Nie ma nic bardziej pewnego jak zachowania gospodarstw domowych. Zmiany, które w nich zachodzą są łatwe do oszacowania i przewidywalne. Do tego stopnia, że można nimi manipulować co z upodobaniem robią politycy. O zagranicy można pisać wiele, ale zgoda, że pewien element ryzyka istnieje jeśli chodzi o tzw. wymianę handlową. Skoro jednak już jesteśmy przy ryzyku, to od zarania i nadal największym "dostawcą" niepewności są politycy i rzeczy, które robią organizując państwa, to tak bez wdawania się w szczegóły. Niepewność to to, co robił Oktawian August, a bardzo współcześnie np. Putin.
Co do uwag nt. rządu (bo raczej nie państwa) to zgoda.

@ Terezjasz
najpierw drobna uwaga dot. odpowiedzi Dociekliwemu:
.."To raz, dwa że pisząc o podmiotowości zapomniał Pan, że te pieniądze nie są i nie były pańskie."
Otóż, każde pieniądze, które wypracowuje tzw. człowiek są jego. Nigdy państwa. Obywatel powierza część swoich pieniędzy państwu w celu zabezpieczenia usług zbiorowych, ale zawsze są to pieniądze obywatela. Państwo nie wypracowuje pieniędzy. Wszystkie podatki płacone przez obywatela należą do obywatela, a państwo winno nimi gospodarować w sposób jak najbardziej efektywny.

Uwaga druga:
oczywiscie nie zdefiniowaliśmy pojęcia gospodarka. Ale, przyjmując za gospodarkę całość przedsięwzięć na zorganizowanym obszarze ( w skrócie), celem działań ekonomicznych nigdy nie był człowiek.
Wojny były praktycznie zawsze wywoływane czynnikiem ekonomicznym. Obecnie przykładem jest wojna o surowce, która ma zapewnić gospodarkom narodowym przewagę ekonomiczną. Dlatego USA destabilizują Ukrainę jako pretekst do "okrążenia" Rosji i zdestabilizowania tego państwa ekonomicznie przy pomocy sankcji. Cel - odcięcie Rosji od wydobywania surowców w Arktyce ( pewnie nie jedyny, ale dobrze to nie wróży). Tak samo było z amerykańskim napadem na Afganistan. Bo Afganistan jest bajecznie bogaty w przydatne dla gospodarki minerały (ponoć Amerykanie korzystali ze starych rosyjskich map i już mają jako-tako uaktualnione).
Tzw. "globalne ocieplenie" - świetny pretekst do zarobienia kolejnych pieniędzy (czyli zysku dla podmiotów gospodarczych). Czy ocieplenie nastąpi, tak, jak w czasie średniowiecza ( zielona Grenlandia, gdzie uprawiano owies, itd), czy nie - nie wiadomo. Wiadomo, że nie zależy od działalności człowieka.
Ale, jest interes na "zielonej energii", jest interes na wzroście cen żywności (bo duże obszary są zajęte na potrzeby "zielonej energii"), jest interes firm farmaceutycznych ( niedożywiony człowiek jest podatny na choroby). Gdzie tu interes człowieka?
Natomiast poważnym i realnym problemem w zakresie ochrony środowiska są śmiecie, rozprowadzane przez organizacje mafijne na całym świecie (łącznie z zaśmiecaniem oceanów). No, ale mafia ma pieniądze, więc politycy akurat o tym milczą ( bo za pieniądze można kupić polityka).
Ale dlaczego jest tak dużo śmieci, szczególnie elektrośmieci? Bo przedsiębiorcy stosują sztuczne postarzanie produktów. Dawniej lodówka działała 20 lat, żarowka paliła się latami - a teraz? Bo produkcja MUSI rosnąć. Dlatego obywatel (człowiek) ma kupować i wyrzucać. Kupować i wyrzucać. Wydawać pieniądze i śmiecić. Do nieskończoności. Dla korzyści człowieka? Tylko dla boga-zysku.
itd.
Co do nieprzewidywalności gospodarstw. Człowiek musi mieć jedzenie, ciepłą kryjówkę i musi czuć się bezpieczny. Tu popyt jest sztywny. Na całą resztę popyt jest zmienny. Wywołany modą lub przeciwko modzie. Wywołany zmiennymi potrzebami. Oczywiście, są usiłowania sterowania popytem zmiennym, coraz bardziej udane. Ale są też zmienne potrzeby wywoływane "oddolnie" - i tu nie ma rady.
Pominęłam tzw. "kryzys" bankowy jako przykład działania w celu osiągnięcia zysku. Ale, należy zwrócić uwagę na to, co i kogo ratowały pieniędzmi powierzonymi przez podatników patologiczne państwa? Depozytariuszy banków, czy zyski banksterów?
Polecam lekturę Song Hongbinga "Wojna o pieniądz"
W tych wszystkich działaniach masa ludzka występuje jako siła robocza, która musi mieć na tyle środków finansowych, żeby konsumować to, co wytworzy ku chwale kapitału (przedsiębiorców), który to kapitał wybierze sobie (kupi) odpowiednie marionetki, które z kolei będą poprzez propagandę lub działania zbrojne (i religię) trzymały tzw. człowieka w ryzach - ku wiecznej chwale ZYSKU.

@ Terezjasz
suplemencik.
Z uwagi na fakt, że indywidualne wybory gospodarstw domowych są nieoliczalne, powstały formy śledzenia tychże, w celu szybkiego dostosowywania się do zmienności. Przede wszystkim portale społecznościowe, gdzie ludzie kłapią ozorami, zamieszczają zdjęcia i wiadomo, jak np. zamierza ubierać się hipsterstwo i czym się interesuje, gdzie było i co piło. Również internet stosujący "ciasteczka" ma na celu śledzenie zainteresowań. A gdyby te źródła informacji padły - to wielki strach padłby na śledzących. Zostałoby tylko pytanie przy kasie o kod pocztowy, z czym zetknęłam się podczas zakupów.
I tak powstała mała grupka bogatych i rzesze biednych. Tylko, co zrobić z nadmiarem biednych?

Szanowny Terezjaszu, odpowiem w Pańskim stylu: Że też się Panu chciało o północy pisać elaboraty! Proszę tej uszczypliwości nie potraktować jako ubliżania, a raczej oznakę dobrego humoru w sobotnie przedpołudnie. Moja Babcia zawsze mówiła: Lepiej się śmiać, niż płakać!
Ale do rzeczy (tym razem będzie krótko. Tak myślę…):
• „Nie zawarł Pan bowiem umowy z OFE za namową Państwa, tylko pod przymusem!”. Miałem do wyboru: ZUS lub ZUS i OFE. Wybrałem świadomie drugą opcję.
• „To raz, dwa że pisząc o podmiotowości zapomniał Pan, że te pieniądze nie są i nie były pańskie.”. W zasadzie to ma Pan rację. Pieniądze jakie mamy w portfelu – szczegółowo: monety i banknoty są własnością Narodowego Banku Polskiego. Moja jest wartość, którą owe „nośniki” potwierdzają. Zdaję sobie sprawę, że pisząc „…pieniądze nie są i nie były pańskie.” Miał Pan na myśli wartość, a nie fizyczny nośnik. Jednak ta wartość jest MOJA, a rząd (każdy) pod przymusem mi część z nich (z roku na rok większą) zabiera.
• „Jedyne co się zmieniło to to, że zamiast do FUS docelowo trafiały do innego lichwiarskiego podmiotu, generując przy okazji koszty administracyjne, którymi był Pan obciążany przy każdej operacji.”. Tylko proszę nie mówić, że obsługa wirtualnych pieniędzy przez ZUS nie kosztuje! Proszę zobaczyć ile ZUS wydaje na różnej maści przetargi, ile kosztuje utrzymanie personelu, budynków, koszty operacyjne, itd. Za to MY płacimy! ZUS nie zarabia ani grosza.
• „I w końcu po trzecie, bo też Pan o tym wspomina, struktura portfela OFE była tak skonstruowana, że większość za większość zapisów nabywane były obligacje państwowe, czyli dług państwa... z określonym terminem wykupu. Państwo wykupując obligacje musi za nie zapłacić.”. Doskonale zdaję sobie sprawę, że OFE był głównym nabywców obligacji. Ale dobrze, że Pan to podkreślił, gdyż przyznał Pan mi rację! Otóż powierzyłem świadomie OFE część moich pieniędzy. OFE kupiło na wolnym rynku od państwa obligacje. Kupiło je nie dlatego, że rząd zmuszał OFE do ich zakupów, a dlatego, że PAŃSTWO szukało pieniędzy. Zresztą obligacje kupowały nie tylko OFE, ale też inne instytucje finansowe, a także zwykły mieszkaniec Polski. Każdy mógł je kupić. I co się okazało? Gdy Państwo miało wykupić obligacje, a nie miało pieniędzy, jedną ustawą znacjonalizowało część funduszy OFE. Mówiąc wprost: NIE WYKUPIŁO własnych zobowiązań (prawdziwe realne pieniądze), a zamieniło je na wirtualne zapisy.
• „A przy okazji, bo odczytuję, że jest Pan wielkim fanem zakupów internetowych i gospodarki globalnej. Czy zdaje Pan sobie sprawę, że żeby nie rynkowe udostępnienie technologii i upowszechnienie Internetu nikt dzisiaj nie pisałby o gospodarce globalnej?”. Gospodarka globalna istniała od setek lat. Od tej obecnej różni się tylko jednym: SZYBKOŚCIĄ przepływu informacji. Gdyby dwieście lat temu chciał Pan kupić brazylijską kawę czy gałkę muszkatołową z Madagaskaru lub chińską herbatę – czas od podjęcia decyzji do położenia towaru na stole można było liczyć w miesiącach. Dziś czas ten skrócił się do dni. Internet jest nośnikiem. Takim samym jak kartka papieru wysłana do rodziny na drugim końcu Europy czy świata, telefon lub… afrykańskie tam-tamy! Internet to tylko narzędzie, a upowszechniło się dlatego, że jest tanie i daje porcję (dziś już wiemy, że namiastkę) wolności.
• „Napiszę jeszcze raz, to że można kupić taniej za rogiem a nie na osiedlu, w Internecie a nie sklepie stacjonarnym to wynik optymalizacji zachowań konsumenckich a nie wybór tego CO CHCEMY KUPOWAĆ.”. W zasadzie to ma Pan rację. Konsumentowi wychowanemu na bzdurnych reklamach można sprzedać wszystko, byle pokazać to w telewizji i ładnie opakować! Najlepsi handlowy osiągają bardzo dobre wyniki sprzedaży nie dlatego, że potrafią sprzedać produkt, a dlatego, iż potrafią wzbudzić chęć jego posiadania w społeczeństwie.
• „... bowiem wielu było już takich w historii ekonomii co to wskazywali na równość i sprawiedliwość społeczną..”. Krótko: jest sprawiedliwość i sprawiedliwość społeczna. Między nimi nie ma znaku równości! Ba, one się wzajemnie wykluczają!
• „Napisał Pan jednak, że Państwo nie powinno ulegać krzykaczom (czy jakoś tak). Otóż odwrócę to stwierdzenie i napiszę, że Państwo jest od tego, żeby słuchac wszystkich i jeśli o taką równość wobec aparatu Panu chodziło to pełna zgoda.”. Nie twierdzę, że Państwo ma nie słuchać obywateli. Wprost przeciwnie. Wszyscy sprawujący władzę powinni stale pamiętać, że to MY OBYWATELE na nich pracujemy. Państwo ma słuchać wszystkich i traktować każdą grupę identycznie, a nie lepiej tych, którzy mają kilofy w zaciśniętych pięściach, a gorzej np. szewców ciężko pracujących, ale nie potrafiących szydłem dźgać na lewo i prawo.
• „Co do podatków... liniowych... A po co Panu w ogóle jakiś podatek dochodowy?” Pełna zgoda! Zlikwidujmy podatek dochodowy, wyrzućmy VAT do kosza. Wprowadźmy podatek pogłówny i podatek obrotowy. Tylko… co wtedy z rozbuchanym aparatem skarbowym???