Polska

Kazdy mógł zobaczyć naszego papieża tuż po wyborze w TV, usłyszeć jego pierwsze słowa do zgromadzonego tłumu. Ja też. Duch Święty unika na pewno kłamstwa. Trzymajmy się faktów.
Szczególnie przy tak uroczystej chwili.

W nauce tak bywa, że jeden tworzy pociągającą teorię i otrzymuje doktorat, a drugi obala to tak logicznie, że również doktorat mu się należy. Dziś mamy podobną sytuację w Kościele. Jeden otwiera Kościół na świat i zostaje świętym, drugi zamyka Kościół przed światem i również status świętego dostaje. Sądzę, że dzisiejszy dzień powinien w pamięci pozostać jako dzień smutny dla tych, którzy oczekiwali dokończenia dzieła i dla tych, którzy czekali na wytępienie zła w Kościele. Ani jedni, ani drudzy nie doczekali się... Odważny nie zdążył a tchórzliwy uciekł w turystykę.
Osobiście, z powodu nudzącej celebracji JPII, która zacznie się po kanonizacji, przyjąłem dla siebie następującą normę: Omijam pomniki, omijam relikwie, omijam opowieści tych, co Go znali. Zgromadziłem trochę literatury, z której odrzuciłem zwykłą grafomanię i czytam myśli trudne. Wracam do tego, co wydaje mi się trudne. Mam jednak wątpliwości, czy to stanie się normą wierzących. To są myśli, które nie tyle skłócają nas ze światem, ile odwracają od niego uwagę. Świata już nie da się sprowadzić na drogę JPII. Jeśli duchowni postawią sobie właśnie to za zadanie to katastrofalnie ośmieszą polski katolicyzm. Trzeba było ludzi przygotować intelektualnie na JPII, a nie uprawiać bałwochwalstwa.
Jeśli chcemy JPII uczynić elementem polskiego życia religijnego, to duchowni powinni zrezygnować z tematów, które niosą im frustrację i powodują agresję (in vitro, aborcja, gender – to przykładowo) i żmudnie, zdanie po zdaniu komentować nauki JPII w duchu Soboru Wat. II i Jana XXIII, żeby ominąć wybuchową mieszaninę Ewangelii i polityki, mieszaninę moralności, fundamentalizmu i niby pobożnego chciejstwa. Trzeba sobie wreszcie uświadomić, że współczesna Inkwizycja, np. walka z prezerwatywami (autor – nasz święty) zbiera już miliony ofiar. Wbrew pozorom, duchowni powinni również mieć pojemność na zło, żeby znać stan faktyczny i dobrać nieśmieszne a w miarę skuteczne środki.

Panie Redaktorze! Na Pańskie pytanie „Gdzie jest Duch...”, przy założeniu, że duch to spiritus, odpowiadam: wylałem...
Szanowni Państwo! Podobnie jak K. Wojtyła chadzał w młodości na kremówki, tak ja (wszystkie proporcje zachowując!) wymykałem się z kolegami na piwo. Jakie to było „tam” piwo? Oczywiście „Żywiec”. Mały kufel dzieliło się na dwóch, a więc piło się dla smaku. W zimie po domach piło się grzańca, choć zawsze tłumaczyłem rodzicom, że szkoda tak dobrego piwa na grzańca. Ten smak mam do dziś w ustach. Mogę więc powiedzieć, że to co obecnie pijemy, to nie jest „Żywiec”. To nie przypomina piwa z dawnych lat. W obecnym piwie czuję gorycz chemii a nie goryczkę chmielu. O innych różnicach to nawet nie ma co wspominać. Jeśli ktoś musi przytłamsić świadomość, to obecne piwo robi to skutecznie, ale w takiej sytuacji nie ma się co oszukiwać i lepiej strzelić „setkę”. Mogę jeszcze pochwalić dawne „łomżyńskie” (laleczki), ale jak jest teraz, to nie wiem. Kiedyś byłem smakoszem piwa. Teraz tylko ze względu na „lokalny patriotyzm” raz na pól roku kupię jakiegoś „Żywca”, ale przeważnie nie dopijam do końca. Właśnie to mi się dziś przydarzyło i postanowiłem się „pożalić”. Dlaczego właśnie dzisiaj, w dniu kanonizacji? (Szczęście, że w markecie nie było „Kanonizacyjnego Żywca”) Takie to wszystko kiczowate. Nie potrafię sobie wytyczyć granic między głupotą a żarliwością... Piwo można wylać, ale jak tu nie stracić czegoś istotnego, kiedy trudno ustalić, co w tym wszystkim jest prawdą a co podróbą?
A tak w ogóle, to u mnie dzisiaj też dzień papieski. Przyjrzałem się dziś papieżowi Franciszkowi podczas uroczystości kanonizacyjnych. Trochę zrobiło mi się go żal.
Wybierając kardynała Jorge Mario Bergoglio papieżem „popełniliśmy błąd”. Zaczyna się upowszechniać takie zdanie wśród tych, co w Kościele powinni stracić przywileje. Sądzę, że wewnętrzni „protestanci” nie tylko ośmieszą religię, ale nawet miejsca nie pozostawią na skrawek mitu... Pod znakiem zapytania stają więc reformy. Nie zdziwiłbym się gdyby Franciszek utrwalił tradycję i przeszedł na emeryturę. Wówczas Dziwisz do Rzymu a owieczki z kościołów na soczystą zieloną trawkę. Obawiam się, że tendencja zachowawcza w Kościele doprowadzi do tego, co spotyka się u apostatów – ulgi z powodu pozbycia się problemu.
PS. To oczywiste, że istnieje inne rozwiązanie - nie uczęszczać, nie dawać, a za 50 lat temat nie będzie istniał. Cóż to jednak za rozwiązanie...

....gdzie jesteś Duchu Św.? Widzisz i nie grzmisz:

https://www.youtube.com/watch?v=y9fLsWL4Sgo

palikotowiec- "postęp" w Kościele jest bardzo duży , tyle, że ...........wsteczny:

"...Okazuje się, że Kościół przez dwa tysiące lat mylił się, że 260 poprzednich papieży błądziło, że dziś trzeba ocenzurować Ewangelie i wycinać Pismo Święte ..
c.d.:
http://www.wsercupolska.org/joomla/index.php?option=com_content&view=article&id=6496:2014-04-13-22-08-45&catid=6:warto-przeczytac&Itemid=18

"W mediach PRL kompletna cisza" - kłamstwo, kłamstwo, kłamstwo. O wyborze Karola Wojtyły na papieża, poinformował nawet Dziennik Telewizyjny. Jeśli w tak oczywistej sprawie pan Socha kłamie i usiłując pisać historię na nowo, to jak mu wierzyć w innych sprawach? Konfabulacja nie ma nic wspólnego z faktami, panie "prawdomówny" Adamie...

16 października 1978 r., godz. 18.44 - z centralnej loggii bazyliki św. Piotra kardynał protodiakon Pericle Felici wygłosił tradycyjną formułę: "Habemus Papam!". - Zwiastuję wam radość wielką: mamy Papieża - w osobie Karola Wojtyły.
Ta wiadomość powinny NATYCHMIAST przekazać polskie radio i tv. Przekazała Radio Wolna Europa i to z RWE się o tym dowiedziałem, a nie z PR i TV.

@AS- ci co argumentują, że informacja poszła w DTV mają rację , jednak nie była to informacja podana natychmiast. A, że w tamtym czasie jednak przerywano programy z "ważnych" powodów niech świadczy fakt jak to np. w pr.III PR przez długi czas (chyba 3 dni) leciała muzyka poważna po śmierci...Breżniewa.

Adam Socha, racja. Wszystko było, ale z poślizgiem. Pamięć okazała się zawodna. Przepraszam.
Pamiętam ten nastrój entuzjazmu i wrażenie, że to nie było zabronione przez komunistów.

na uroczystości kanonizacyjne Jana Pawła II w charakterze reprezentantów narodu pojechała do Rzymu trójka jego najważniejszych przedstawicieli – Prezydent, Marszałek Sejmu i Premier. Wszyscy, jak jeden mąż i jedna żona ekskomunikowani na mocy kanonu 1398 Kodeksu Prawa Kanonicznego.
Przewodniczący partii i państwa Donald Tusk opowiadał nawet w dniach poprzedzających kanonizację Wielkiego Polaka o jego cudach, które na własne oczy widział.


No cóż, ja bym wolał, żeby to Jan Paweł II z wysokości niebiosów mógł dojrzeć choć jeden, zapowiadany przez lata, cud Tuska…...........


http://3obieg.pl/rekordowy-spot-niemiecka-kasa-zegarki-i-jaja