Polska

Zapomniane ofiary Powstania Listopadowego

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 01 grudzień 2015 21:53

Tomasz Dalecki

Pierwszymi ofiarami tragicznie głupiego Powstania Listopadowego, którego rocznicę wczoraj obchodziliśmy, było 6 polskich generałów i jeden pułkownik.
Gen. Stanisław Trębicki, gen. hr. Maurycy Hauke, gen. hr. Stanisław Potocki, gen. Ignacy Blumer, gen. Tomasz Siemiątkowski, gen. Józef Nowicki, oraz płk. Filip Meciszewski.
Wbrew temu, co zwykło się po latach sądzić, to nie byli żadni zdrajcy. Chcieli jedynie powstrzymać szaleństwo, zapobiec narodowej tragedii. To wybitni oficerowie, którzy całe dziesięciolecia walczyli o Polskę. Wszyscy posiadali order Virtuti Militari, większość Legię Honorową.
Blumer, Hauke, Nowicki i Potocki walczyli już w 1792 w wojnie z Rosją w obronie Konstytucji 3 Maja. Większość brała udział w wyprawie rosyjskiej Napoleona.
Generał Ignacy Blumer, który jako nastolatek uciekł z domu, by wstąpić w szeregi polskiej armii, walczył pod Zieleńcami, potem w Powstaniu Kościuszki. Przeżył wyprawę na Haiti, zdobywał Smoleńsk.
Generał hrabia Hauke, walczył pod Kościuszką i pod Zajączkiem w Legionach Dąbrowskiego we Włoszech, wsławił się m.in. obroną Zamościa w 1813, jest prapradziadkiem księcia Edynburga Filipa, praprapradziadkiem księcia Walii Karola, oraz prapradziadkiem króla Hiszpanii Jana Karola I. Czyli drugą ofiarą ogłupiałej tłuszczy był przodek angielskich i hiszpańskich królów.
Generał hrabia Stanisław Potocki, dawny adiutant księcia Józefa Poniatowskiego, tej nocy raz uniknął śmierci. Na swoją zgubę próbował jednak ponownie powstrzymać szturmujących Arsenał. Został zastrzelony.
Mocno wiekowy generał Józef Nowicki, dwukrotnie ranny w obronie Konstytucji, potem walczył pod Kościuszką i Napoleonem. Zginał przez pomyłkę - podchorążowie nie dosłyszeli nazwiska i myląc z rosyjskim urzędnikiem Lewickim zadźgali go bagnetami.
Najmłodszy z zamordowanych, gen. Stanisław Trębicki, był opiekunem Szkoły Podchorążych. Virtuti dostał mając zaledwie 18 lat (1810). Zginął, bo odmówił objęcia dowództwa nad szturmującymi Arsenał. A może też dlatego, że zbyt jasno wyraził dezaprobatę wobec zamordowania gen. Nowickiego.
Gen. Tomasz Siemiątkowski próbował przekonać powstańców do zaniechania szturmu na Pałac Saski. Ale siła argumentów musiała ustąpić przed pistoletem. Ciężko ranny Generał zmarł następnego dnia.
Historia obeszła się z zamordowanymi oficerami okrutnie. Car wystawił im spiżowy pomnik, ozdobiony czterema orłami i ośmioma lwami, który dla mieszkańców Warszawy stał się symbolem zdrady i hańby. "Osiem lwów – czterech ptaków pilnuje siedmiu łajdaków". W ten sposób dzielni polscy żołnierze zostali uznani za łajdaków...
Niewiele brakowało, by wśród tych pierwszych ofiar Powstania znalazł się gen. Józef Sowiński, późniejszy obrońca Woli. Uratowała go noga, którą stracił w bitwie pod Borodino - "patriotyczna" tłuszcza zlitowała się nad generałem-kaleką....
Tomasz Dalecki 30 listopada 2015
http://prawica.net/2844

Ekonomista, trochę prawnik i archeolog.
Zwolennik ASE, pasjonat archeologii egejskiej i historii Etiopii.
Członek Oddziału Stołecznego KNP, były rzecznik prasowy Nowej Prawicy

Czytaj więcej: Zapomniane ofiary Powstania Listopadowego

Echa powstania listopadowego…

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 30 listopad 2015 19:23

Radek Nojman

Naród, który traci pamięć, przestaje być Narodem
– staje się jedynie zbiorem ludzi, czasowo zajmujących dane terytorium.
Marszałek Józef Piłsudski

185 lat temu, w nocy z 29 na 30 listopada 1830 roku, wybuchło w Warszawie powstanie, nazwane później listopadowym, które swoim zasięgiem objęło obszar Królestwa Polskiego (tzw. Kongresówki) oraz częściowo ziemie zabrane przez Rosję (głównie tereny historycznej Litwy i Wołynia, a także Podlasie).
Do dziejów naszego Narodu przeszły, obrosłe legendami, najważniejsze boje tej de facto wojny polsko-rosyjskiej w latach 1830–1831: ataki na Belweder i Arsenał w stolicy (podczas pierwszych godzin insurekcji), walki o Olszynkę Grochowską, bitwy pod Stoczkiem Łukowskim, Wawrem, Iganiami i Ostrołęką, czy obrona warszawskiej Woli oraz znajdującej się na jej przedpolach reduty, w której dowodził Konstanty Julian Ordon (uwieczniona dla potomnych przez Adama Mickiewicza). Mało kto wie, że również w województwie warmińsko-mazurskim można napotkać miejsca bezpośrednio związane z uczestnikami tego narodowego zrywu przeciwko rosyjskiej dominacji.                                              

Bitwa pod Ostrołęką (26 maja 1831 roku), w której sławę zdobył dowódca
baterii artylerii konnej gen. Józef Bem (obraz Juliusza Kossaka)

W Lubawie (pow. iławski), w parku przy drodze prowadzącej do wsi Mortęgi (w pobliżu zbiegu dzisiejszych ulic Gdańskiej i Dworcowej), znajduje się pomnik i zbiorowa mogiła żołnierzy polskich z korpusu generała Macieja Rybińskiego, który na początku października 1831 roku, jako ostatni wódz naczelny powstania listopadowego, przekroczył pod Brodnicą, wraz z dowodzonymi przez siebie oddziałami oraz przedstawicielami władz powstańczych, granicę Królestwa Polskiego z Królestwem Prus. Uczestnicy powstania – wojny Polaków z Imperium Rosyjskim – złożyli broń i zostali internowani w kilku przygranicznych miejscowościach m.in. w budynkach klasztornych w Brodnicy oraz właśnie w Lubawie, gdzie niektórzy z nich zmarli w wyniku odniesionych ran i chorób (więcej informacji, w tym link do interesującego artykułu Michała Młotka z Iławy, na Olsztyńskiej Stronie Rowerowej:
http://www.rowery.olsztyn.pl/wiki/miejsca/1831/warminsko-mazurskie/lubawa

Warto dodać, że kolejny ślad – również masowy grób żołnierzy-insurgentów, którzy, jako jeńcy, zmarli z powodu ran i chorób w 1832 roku – znajduje się w Fiszewie (pow. elbląski):
http://www.rowery.olsztyn.pl/wiki/miejsca/1831/warminsko-mazurskie/fiszewo
Przez Miłosierdzie Boże niech spoczywają w pokoju!
Pamiętajmy o powstańcach – polskich żołnierzach wojny lat 1830–1831, ponieważ walka o pamięć, po okresie zaniedbań w czasach tzw. Polski Ludowej, nadal trwa. Niech świadczą o tym chociażby wydarzenia ostatnich kilkudziesięciu miesięcy, m.in. starania mieszkańców i radnych Warszawy o objęcie ochroną konserwatorską, jako miejsca wyjątkowego, zabytkowego, terenu Reduty Ordona, znajdującego się na Ochocie (gdzie miały zostać wybudowane bloki-apartamentowce), czy o należytą opiekę nad uświęconą krwią obrońców naszej Ojczyzny, historyczną olszynką (laskiem) na Grochowie, która od lat jest, niestety, miejscem alkoholowych libacji i spacerów z psami, po których właściciele rzadko sprzątają…

Radosław Nojman
z wykształcenia prawnik, z zamiłowania historyk, działacz społeczny,
autor cyklu artykułów pt. Miejsca pamięci narodowej na Warmii i Mazurach,
jeden z redaktorów strony internetowej www.pisolsztyn.org.pl
oraz „Olsztyńskiej Strony Rowerowej” (www.rowery.olsztyn.pl/wiki).

 Gen. Sowiński na szańcach Woli

Czytaj więcej: Echa powstania listopadowego…

Łukasz Adamski zdobywcą "Złotej Ryby"

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 24 listopad 2015 20:01

Te spotkania na dobre już wrosły w krajobraz kulturalny polskich mediów. Oto raz do roku, w rocznicę śmierci śp. Macieja Rybińskiego, nieodżałowanego geniusza felietonu, scenarzysty, dziennikarza, publicysty, Fundacja Jego imienia wręcza nagrody najlepszym młodym felietonistom. Szczególne podziękowania należą się Krystynie Grzybowskiej, żonie pana Macieja oraz Aleksandrze Rybińskiej, córce, które ten w piękny sposób upamiętniają jego dorobek.

Czytaj więcej: Łukasz Adamski zdobywcą "Złotej Ryby"

Wolność słowa od dupy strony czyli Ryszard Petru zaprasza na teatralnego pornola

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 23 listopad 2015 21:33

Wolne Jeziorany

Tak wesoło nie było już dawno. Kabarety mogą zawieszać swoje występy, bo żeby nawet stanęły na rzęsach, nie przebiją pomysłów „obrońców demokracji” wpinających sobie oporniki w facebookowe awatary. Najnowszy hit to Ryszard Petru, który obwieścił, co następuje: „Nie spodziewałem się, że dwa dni po tym, gdy broniliśmy Trybunału Konstytucyjnego w Sejmie, trzeba bronić wolności słowa.”

Czytaj więcej: Wolność słowa od dupy strony czyli Ryszard Petru zaprasza na teatralnego pornola