Olsztyn

Z posłem to jest tak: Jak milczy to źle, jak mówi to jeszcze gorzej... Każdemu jednak wolno kochać... Każdemu wolno nienawidzić... Pierwsze rozwija, drugie cofa. Potraficie powiedzieć coś bez nienawiści? W intencjach, słowach i myśli? Czy możecie pozbyć się tej schizofrenii Okrągłego Stołu? Przecież innej drogi nie było. Warto sobie zdać sprawę: http://wiadomosci.onet.pl/kraj/amerykanska-agencja-piec-kluczowych-osob-ktore-doprowadzily-polske-do-demokracji/lt4zx I cóż z tego, że w większości są to agenci? Cóż z tego, że planowali to, co narodowi się nie śniło – naród zagłosował na własne sny. Teraz musi śnić, jak mu grają.
Polska pamiętnego 4 czerwca 1989 opowiedziała się za zmianami, a resztę to już dorobiliście... przynajmniej koledzy o tym „korzeniu”. Przecież po 4 czerwca miał być socjalizm z ludzka twarzą... Jeśli poseł się tak oburza to znak, że jakieś wybory się zbliżają. Gdzie to Jego Wielkość zamierza odciąć kupon od rzuconych niedbale kwiatów?
Umiar! Tak w miłości, jak i w nienawiści. We wszystkim umiar! Może jednak zacznijcie od umiaru w oszukiwaniu narodu?
Jestem z boku, ale martwi mnie to założenie, że wielkie dobro musi się ustalać w walce z wielkim złem. Szatan, Niemiec Rosjanin, Okrągły Stół, wróg klasowy, przeciwnik polityczny, gej, aborcjonista, innowierca, ateista, itp. to nasze odniesienia do ustalania wielkości i bohaterstwa. Nie ma w tym ani pracy, ani normalnego życia – tylko celebryctwo w tym manichejskim podziale świata. Za tym idzie nie tylko specyficzny sposób myślenia ale przede wszystkim specyficzny sposób wzajemnego odnoszenia się. Nie uśmiechamy się do ludzi, nie życzymy im dobrze, bo nie jesteśmy pewni, ile w nich jest skur...stwa. Mimo że tyle elementów wspólnych nas łączy. Gloryfikujemy natomiast „naszych”, tym bardziej, im mniej elementów nas łączy – wystarczy tylko religia, czy partia. Nic więc dziwnego, że w przypływie zarozumialstwa ustalamy się jako mesjasz narodów lub rezerwujemy sobie pozycję demiurga Ukrainy czy wolnej przestrzeni od pomników...