Mariusz Korejwo

Z wszystkich życzeń jedno do mnie dotarło: rzeczywiście chciałbym mieć mądrego Prezydenta Miasta Olsztyn. Doskonale jednak Pan wie, jaka jest różnica między Pańskim życzeniem, moim chciejstwem a dostępną rzeczywistością, szczególnie tą, w której mogę wybierać. Życzenia dotyczą zawsze przyszłości, dlatego mam nadzieję, że się spełnią. Jak Pan zapewne wie nasze polityczne przedszkole jest szarpane dwoma nurtami: Patrz w przyszłość i patrz w przeszłość. Politycznie umiemy wykorzystać tylko zbójecką prawidłowość: patrz w przeszłość, abyś mógł widzieć przyszłość. Szczerze powiem, że bardziej mi leży takie przesłanie: Patrz w przyszłość, to będziesz wiedział, do czego nie nawiązywać z przeszłości. Resztę pozostawiam historykom, uświadamiając im, że maja swoją indywidualną przyszłość, więc nie powinni iść na udry z teraźniejszością. Można proponować, ale po co się szarpać. Prawda leży tam, gdzie leży i niech sobie poleży jeśli ma być tylko szczątkowa. No chyba, że ma to być prawda tej rangi, co wiadomość, iż Wałęsa jako dziecko nasikał do chrzcielnicy, czy czegoś tam w kościele, choć ja skłaniałbym się do wersji, że nasikał do kadzielnicy, bo później często gasił pożary, o czym nas powiadamiał. Dobry strażak – gasił to, co najpierw rozpalał. Interes się jednak kręcił... a historia z nim.
Moim zdaniem koniec roku jest raczej okazją do jakiegoś rozrachunku. Jeśli mieć na względzie politykę, to rok jest zbyt małym okresem, żeby sensownie ocenić główne nurty i ich wpływ na życie społeczne. Sięgam więc po rok 1989, ale smutne mam konstatacje, mimo że ta Polska różni się od tamtej Polski.
Według mnie decydujący był rok 2005. Sceną polityczną zachwiała afera Rywina, uderzyła w środowiska postkomunistyczne pozbawiając je politycznego wpływu na długo. Mając w pamięci rządy AWSu i wpływy Maryjana (nikt jej tak nie zaszkodził, jak on) okrojono również dawną Solidarność wydzielając zasadniczo dwa środowiska – postsolidarnościowe i postokrągłostołowe. I żniwa tego zbieramy, a przyszłość jest mroczna, bo oba te środowiska kompromitują się na co dzień, a nikt inny nie ma szans. PiS i PO nie porozumieją się nigdy i to jest jasne, nawet jeśli słowo „nigdy” rozumieć będziemy politycznie. Próbujmy jednak zaproponować porozumienie wyborcom tych partii, to dopiero zrozumiemy, ile szkód narobiło życie polityczne wg dotychczasowych standardów.
Moim politycznym faworytem roku 2012 jest Euro2012, bo usunęło w cień brutalną, głupią i w bezsensownym wydaniu, naszą politykę – od gminy po państwo. Kocham ten okres, mimo że futbol nie interesuje mnie w ogóle.
Odwzajemniam więc życzenia: Życzę ustawicznego Euro (w sensie sportowym), by za Pańskiego życia udało się spłacić te stadiony a potem uczynić je rentownymi.