Mariusz Korejwo

I po co do tego mieszać marksizm? Zapewne w marksizmie żaden to autorytet, bo to ubabrany praktyk, ale zacznijmy od Lenina i od jego „Trzech źródeł i trzech części marksizmu”. Z lektury dowiadujemy, co legło u podstaw i co powstało. I od razu wiemy, że poważnie można mówić tylko o filozofii jako o systemie filozoficznym. To poważna tradycja niemieckiej filozofii. Reszta to albo polityczny wymysł (ekonomia polityczna), albo brudna praktyka rewolucyjna (naukowy socjalizm). Do czego więc się dowołujemy mówiąc o marksizmie i marksistach, żeby niepotrzebnie nie ośmieszać innych i przy okazji siebie?
Kiedyś na studiach obowiązkowo przerabiało się marksizm i były z tego nawet poważne egzaminy. Gdy dobrnąłem do filozofii, to zaskoczyła mnie postawa wykładowcy, który stwierdził, że nasz kierunek nie jest filozoficzny i wystarczy, że zapozna nas z metodą, a tej można nauczyć na dowolnym systemie filozoficznym. Każą przerobić marksistowską filozofię, to ją przerobimy właśnie pod kątem tej metody. Bardzo często porównywał z tomizmem, chociaż pozornie dotyczyły dwóch różnych rzeczywistości. Po rocznym kursie wydawało mi się, że systemy filozoficzne są do wyboru ludzi myślących i że jest to poważna sprawa.
Teraz myślę sobie tak, że jak spotykam się z pedofilią księży i klerykalizmem duchownych, czyli z brudną praktyką, to nie ma potrzeby, żeby ośmieszać Pismo święte, tomizm, czy dogmaty kościelne. Trzymajmy temat we właściwych proporcjach. Podobnie, jak wracamy do brudnej praktyki dowolnego okresu, to odróżniajmy praktykę od założeń, szczególnie jeśli towarzyszy temu jakaś filozofia. Ponieśliśmy dostatecznie duże straty z tego powodu, że zlekceważyliśmy matematykę, ale nadchodzą również czasy „zemsty” za analfabetyzm filozoficzny, co widzę tylko jako człowiek skłonny do myślenia. Nie wiem, co na to specjaliści.
Szanowny Autorze, proszę mi wierzyć, że „walka klas” nie śmieszy mnie bardziej niż „niewidzialna ręka rynku”... I tak jest z wielu pojęciami „w służbie” ideologii. Niech Pan raczej trzyma się filozofii i będzie wyczulony na pseudo problemy, niezależnie od miłościwie panującego nam systemu politycznego.
...bo inaczej to w próżnym trudzie „zajeździmy kobyłę historii”.

\"Historię tworzy ten, co zapisuje.\" Cytat, już nie pamiętam z kogo. Ale parokrotnie już go na tych łamach przytaczałem, bo bardzo go lubię .

\"I po co do tego mieszać marksizm?\" (też cytat). Właśnie. Wszak opisywanie rzeczywistości z zamieszczonym stwierdzeniem o prawdziwości opisu powodowane li tylko interesem osobistym jest znane od początku świata. Nawet Pismo Św. w dostępnej nam współcześnie postaci jest jedynie jednym z elementów realizacji tej właśnie \"zasady pisarskiej\". Jeśli dobrze pamiętam w czasach kiedy powstawały i kiedy redagowano znane nam dziś teksty Pisma o marksizmie nikt jeszcze nie myślał. Jeszcze bardzo, bardzo długo nie.

A ponieważ \"ten co zapisuje\" znaczy tyle co \"ten, co pismem się posługiwać potrafi lepiej od innych\" nic dziwnego, że starożytne narody znane przez nas jako barbarzyńskie to te, które zagrażały w przeszłości \"cywilizacyjnemu centrum (?)\" Europy, czyli Rzymowi i cesarstwu (oczywiście wg Rzymu i cesarstwa). Zarówno temu \"pogańskiemu\", jak i późniejszemu, mniej pogańskiemu prawdopodobnie. Do dziś za \"prawdziwe\' uznawane są jedynie te teksty, które \"oświecony Rzym\" za takowe uznał. I było to znacznie, znacznie wcześniej niż przykłady przytaczane przez Autora. Cała reszta (wg Rzymu) to ewidentne kłamstwa, bo to nie dzisiejszy klasyk wymyślił to \"nikt nam nie powie, że białe jest białe... \"itd. my wiemy lepiej. No i oczywiście \"Roma locuta, causa finita\".
Dziwnym nie jest to, że przywoływani przez Autora \"marksiści\" rzymskie nauki pojęli lepiej od wyznawców - wszak określenie \"wyznawcy\" dotyczy zagadnienia wiary, a w takim przypadku czytanie i rozumienie czegokolwiek samodzielne jest wręcz niepożądane, zgodnie zresztą z wyżej przytoczoną interpretacją słów Doktora Kościoła.

Zatem wracając do pierwszego przywołanego przeze mnie cytatu należałoby zapytać Autora, czy jest najzupełniej pewien, że przywołując w swoim tekście różne wydarzenia historyczne opiera się o prawdę obiektywną, czy jedynie relacje i stanowiska tych, którzy Autorowi z różnych względów pasowali do ...(czego?) Do przytaczanych przez Niego \"sloganów\"?

Więc jeszcze jeden cytat, też nie pamiętam od kogo: \"Różni ludzie różne rzeczy różnie nazywają\". I jeśli będziemy przejmować się nadmiernie tym, co powiedzą wspomniani przez Autora na końcu współcześni \"Wielcy Językoznawcy\" i co mieli na myśli (myśli? co ja piszę!!!) to zapomnimy o tym, że zawsze, ale to absolutnie zawsze 2 + 2 = 4 (w czym popieram przeddyskutanta).

Mam prośbę do palikotowca i hena, by mi objaśnili - wedle dowolnej filozofii - dlaczego w interesie oficera polskiego leżało być zabitym strzałem w potylicę przez kagiebistę?

Panie Adamie, z mego punktu widzenia, a źle Pan trafił, bo o to trzeba pytać fachowca, z filozofią ma to tyle wspólnego, że jedna z jej dziedzin – logika konstatuje, że nie ma głupich pytań. Są tylko głupie odpowiedzi, a takiej nie chciałbym udzielić. No, bo nie! Wśród pytań są jednak takie, które zawierają fałszywe założenia. I niech Pan przemyśli swoje pytanie, bo może coś w tym jest. A nawet więcej niż „coś”. Coś co może nas wciągnąć w pseudo problem z którego nie wyjdziemy bez utraty dobrego samopoczucia. Poza tym, według mnie rzecz dotyczy brudnej praktyki politycznej, a z tym nie mam nic wspólnego – nawet nie byłem internowany. Dodam, że również nie internowałem i że nie miałem o tym pojęcia poza relacjami WE, późniejszymi relacjami (np. W.C.) i publikacjami, które powoli znajdują się na rynku.
Nie odpowiem więc Panu wprost. Nie podejrzewam zaś, że Polacy są skłonni do takich cierpień za ojczyznę jak młody Werter z romantycznego utworu Johanna Wolfganga Goethego. Przytoczę tylko to, co członek mojej rodziny (obsługa obozów jenieckich w Tucholi, Brześciu, Modlinie, Wadowicach), że „nie wszystko da się wytłumaczyć tyfusem i cholerą”. „Maszerowali 40 dni i w tym czasie nie dostali jedzenia”. „Kto padł, to się go dobijało – były specjalne służby”. W październiku 1920 roku było w Polsce 110 tyś. sowieckich jeńców wojennych, co dziesięciokrotnie przewyższało zawyżoną już w 1919 roku normę miejsc. Czy powiedzieć Panu, ilu wróciło...
Prawda o obu faktach nie jest wygodna dla żadnej ze stron i ja mam być w sprawie Pańskim filozofem? Zemsta jest rozkoszą bogów. Dla ludzi zemsta jest słodka. Czy Wystarczy Panu taka filozofia? Po resztę do proboszcza, bo tylko wiara czyni czuba.
I lepiej, żeby Pan trzymał się EMPEC-u, bo to przynajmniej uczula nas na jakiś problem społeczny. A filozofia, to niestety, dla orłów, a my możemy pracować nawet przy otwartym oknie... Nie wystarcza Panu brudnej praktyki w postaci pociągnięć władz naszego miasta?

Panie Adamie Socha. Może zacznie Pan polemizować z Poczmańskim? Po co polemizować z jego wysłannikami? Z ludźmi, którzy w obrzydliwy sposób na Waszym portalu bronią esbeków i zostali zdemaskowani przez zatroskanych o dobro portalu internautów? Naprawdę warto z hienami czerwonymi gadać? Przemilczmy tego typka, który nie raz się skompromitował tutaj. Apeluję o powagę. henik nie istnieje. Jego nie ma.

Szanowny Panie Adamie. W czasie wojennym nie istnieje \"interes oficera\". Nie istnieje \"interes szeregowca\". Nie istnieje interes kogokolwiek, którego określa się stopniem wojskowym przed imieniem i nazwiskiem.

Podstawowym zadaniem żołnierza nie jest \"umierać za Ojczyznę\", a wszelkimi możliwymi środkami doprowadzić do tego, aby za swoją Ojczyznę umarło jak najwięcej żołnierzy, którzy nieproszeni i w złych zamiarach wkroczyli w chronione przez niego granice. Pod warunkiem, że takie możliwości Ojczyzna mu stworzy.

Zatem swoje pytanie niech Pan zada tym, którzy o najważniejszych dla żołnierza zadaniach zapomnieli, kierując się w znacznej mierze własnym interesem. Może kiedyś się nad tym zastanawiali.