Bogdan Bachmura

„Na wczorajszej sesji radny Zbigniew Dąbkowski chciał zawrócić olsztyńską demokrację do poziomu 13 radnych wnioskujących za jawnością głosowania (przy opozycji liczącej 11 radnych) zaś przewodniczący Klubu Radnych PiS Dariusz Rudnik próbował otworzyć się na demokrację całkowicie. Ostatecznie obaj poszli z demokracją na kompromis i wszystko zostało po staremu”- pisze Bogdan Bachmura

Zapewne niewielu mieszkańców naszego miasta ma pojęcie, że wiedza o tym jak głosują ludzie wybrani przez nich do Rady Miasta jest tajna i pilnie strzeżona. Codzienność lokalnej demokracji jest po prostu taka, że niewiele osób się tym interesuje, reszta zaś w ciemno zakłada, że podobnie jak ma to miejsce w Senacie czy Sejmie, zawsze można sprawdzić kto i jak głosował. Rzeczywistość jest taka, że imienne szczegóły głosowania olsztyńskiej RM mogą ujrzeć światło dzienne, przy głosowaniu nad konkretną uchwałą, dopiero na wniosek przynajmniej 9 radnych. Tak wyraźne postępy demokratyzacji miały miejsce za poprzedniej kadencji Rady Miasta. Wcześniej, przez 5 kadencji, tajemnicę głosowań mogła rozwiać jedynie decyzja większości radnych. Na wczorajszej sesji radny Zbigniew Dąbkowski chciał zawrócić olsztyńską demokrację do poziomu 13 radnych wnioskujących za jawnością głosowania (przy opozycji liczącej 11 radnych) zaś przewodniczący Klubu Radnych PiS Dariusz Rudnik próbował otworzyć się na demokrację całkowicie. Ostatecznie obaj poszli z demokracją na kompromis i wszystko zostało po staremu. Na nasze pytanie skierowane do radnych o zdanie w tej sprawie odpowiedziało ledwie kilka osób. Wszystkie okazały się zwolennikami jawności głosowania. Reszta na razie milczy. Z przeprowadzonych przez Adama Sochę rozmów z radnymi wynika, że głównymi (choć nie jednomyślnymi) strażnikami anonimowości decyzji podejmowanych w naszym imieniu są radni Platformy Obywatelskiej na czele z przewodniczącym Rady Miasta Janem Tandyrakiem. Takie wnioski potwierdza przebieg rozmowy jaką przeprowadziliśmy rok temu z panem przewodniczącym na zebraniu Świętej Warmii.

 

Zapewne wiele osób biorących za dobrą monetę publiczne deklaracje wyznawców demokratycznej religii z niedowierzaniem przyjmie wiadomość o zbiorowej i wieloletniej ucieczce od osobistej, politycznej odpowiedzialności ludzi wybranych w powszechnych wyborach w naszym mieście. Można oczywiście machnąć lekceważąco ręką i jak zawsze wytłumaczyć wszystko zanikiem pamięci, które z reguły towarzyszy objęciu władzy. Ale wśród klasyków myśli demokratycznej są tacy, którzy podsuwają głębsze, filozoficznie uzasadnienia dla zachowania przed ludem intymnych szczegółów głosowania. Choćby Jan Jakub Rousseau, który zauważył, że „Lud pragnie dobra, którego często nie potrafi dostrzec”. Bo czy naprawdę olsztyński lud potrafi docenić, jakim dobrem jest dla niego kolejna podwyżka biletów komunikacji miejskiej, albo wczorajsza decyzja o rozszerzeniu  strefy płatnego parkowania i wprowadzenie opłaty za parkowanie pod własnym domem? Czy pojmie, jak ciężkim brzemieniem jest głosowanie wbrew sobie, pod dyktando partyjnych i koalicyjnych interesów? Podejmowanie trudnych i niepopularnych decyzji dawno przecież przestało być w polityce indywidualną sprawą. Osobiście to trzeba przycisnąć guzik na pulpicie do głosowania. Za resztę bierze odpowiedzialność partia. Dlatego, parafrazując Włodzimierza Lenina - kolejnego klasyka demokracji - jawność jest rzeczą tak cenną, że wymaga racjonowania. Olsztyńska demokracja nie dopracowała się także mechanizmu umożliwiającego złożenie obywatelskiego projektu uchwały. Pomimo to rozpoczniemy akcję zbierania podpisów pod wnioskiem o przegłosowanie uchwały w sprawie bezwarunkowej jawności głosowań olsztyńskiej Rady Miasta. Zwrócimy się w tej sprawie o poparcie radnych i zadbamy, aby przynajmniej  w tej sprawie ich zdanie było jawne.

 

Bogdan Bachmura

Fot: Spotkanie Świętej Warmii z Janem Tandyrakiem w zeszłym roku. Fot: Jacek Strużyński