Adam Kowalczyk

Dziękuję bardzo za mądry i wyważony głos w dyskusji.
Jestem Ślązakiem oraz Polakiem, popieram RAŚ i nie potrafię wyobrazić sobie Śląska bez Polski tak jak i Polski bez Śląska. I tu dochodzę to zasadniczej kwestii którą chciałbym poruszyć. Autonomiczne Województwo Śląskie jak wiadomo istniało w latach dwudziestych minionego wieku. W czasach gdy autonomia była rozumiana jako samostanowienie na danym obszarze na podstawie odrębności i wyjątkowości. Czy mówimy o hiszpańskich okręgach autonomicznych sprzed wojny domowej i dyktatury Franco( mowa tu o Kraju Basków, Katalonii i Galicji) czy o Śląsku. Odrębność i wyjątkowość wynikającej z narodowości, języka, religii ale także rozwoju gospodarczego. Mówiąc wprost wtedy autonomia była wyróżnieniem specjalnym.

Obecnie autonomię rozumie się jako samostanowienie każdej grupy zamieszkującej każdy region danego kraju, nie jest to specjalne wyróżnienie ale niezbywalne prawo ludności zamieszkującej określony obszar i poczuwającej się do odpowiedzialności. I nie jest to obszar narzucony przez kogokolwiek tylko wyznaczony przez mieszkańców którzy z danym regionem się utożsamiają. Mówiąc prosto: Mazurzy decydują o Mazurach, Warmiacy o Warmii, Ślązacy o Śląsku, Wielkopolanie o Wielkopolsce itd.

Nikt nie chce odrywać od Polski terenów, nikt nie chce zmieniać ustroju państwa. Celem jest decentralizacja czyli przejęcie części uprawnień i obowiązków władzy centralnej przez władzę lokalną nie tylko przez Śląsk ale przez każdy region. Celem jest stworzenie państwa regionalnego. Państwa jak najbardziej unitarnego, państwa funkcjonującego podobnie jak Hiszpania czy Włochy gdzie jedność państwa nie koliduje ze samostanowieniem poszczególnych regionów.

Nie chcę odrywać Śląska od Polski bo byłaby to potwarz dla mych przodków którzy walczyli w Powstaniach Śląskich. Chcę mieć prawo o decydowaniu o moim Śląsku ponieważ śmiem sadzić że trochę lepiej się orientuję w potrzebach mojego regionu niż panowie urzędujący 200 kilometrów od niego.

\"Mówiąc prosto: Mazurzy decydują o Mazurach, Warmiacy o Warmii, Ślązacy o Śląsku, Wielkopolanie o Wielkopolsce itd. \" Tu bedzie mały problem. Ślązacy o Śląsku i Wielkopolanie o Wielkopolsce - OK. W stosunku do północno-wschodniej częsci Polski można co najwyżeć uzywać terminu \"Warmia i Mazury\". Rozimej ludności tu praktycznie nie ma. Mazurzy wyjechali już dawno do Niemiec, na Warmii to samo - nie uświadczysz tu prawdziwego Warmiaka, czującego swą \"odrębność\". Nas więc z tych rozważań wyłaczcie.

@WiM

Pochodzenie nie ma tu nic do rzeczy. Panu Błażejowi chodziło o Ślązaków jako mieszkańców Górnego Śląska (Opolszczyzny + zach. cześci Woj. Śl). Wyłączając względy etniczne, niektórym osobom nie podoba się oddawanie złotówek do Warszawy, które potem wracają w groszach. Skoro płacę podatki chce aby szły na moją okolicę.

Niepojęte jest jak można na samo słowo Ślązak myśleć \"niemiec\". Na słowo \"autonomia\" (czyli większa samorządność ) mówić o przyłączeniu GŚ do Niemiec ! A na samą myśl o tym wszystkim krzyczeć \"zdrada!\". Bardzo dobry tekst panie Adamie. Mam nadzieję, że choć trochę ludzi zechce poczytać coś więcej o Górnym Śląsku, zanim cokolwiek zacznie krytykować. Wesołych Świąt życzę wszystkim !

@Robert - Nie chodzi o pochodzenie. Ślaskość to coś żywego, ona mieszka w ludziach i wśród ludzi. Mazurskość i Warmińskośc to przeszłość, sztucznie podtrzymywana papierowa tradycja, taka skamielina. Amonity są dobre do oglądania w muzeum, głowonogów, które w tych skorupach kiedyś mieszkały już nie ożywisz...

@Robert
No nie, na to nie ma zgody. Mazurskość i Warmińskość to przeszłość. Może dlatego, że je tak skutecznie tępiono po wojnie. Może dlatego, że tutejszy lokalny patriotyzm nie dotyczył odrębnie Warmii i Mazur lecz całych Prus Wschodnich. Ja zresztą osobiście wolę określenie po prostu Prusy bo ta część na zachód od Polski to była Branderburgia i to ona wniosła tak niebezpieczny element ekspansji do Prus.
Znam wielu ludzi, którzy czuja to samo co ja. Patriotyzm regionalny pruski. Nie jest to coś przeciwstawnego patriotyzmowi polskiemu, wręcz przeciwnie, stanowi jego uzupełnienie. Może dlatego, że trudno jest być Polakiem \"w ogóle\" nie czując czegoś do miejsca, w którym się mieszka. Człowiek, który nie utożsamia się z tradycją miejsca, w którym mieszka, nawet nie zamierza jej poznać, jest okaleczony. Dla mnie jest on w najlepszym razie gościem, a w gorszym, gdy niszczy tradycję - zwykłym okupantem niegodnym pamięci tych co tu wcześniej mieszkali. Jest jak jak barbarzyńca, który po wtargnięciu pali bibliotekę nie wiedząc nawet jaką kulturę niszczy.

@Adam Kowalczyk - patriotyzm regionalny pruski i warmiński to dwie zupełnie różne rzeczy. Nie bardzo do siebie pasują. Patriotyzm regionalny warmiński nie był patriotyzmem narodowym, etnicznym, ani państwowym. To było poczucie wyjątkowej, odrębnej historii, wspólnej religii oraz odrębności i autonomii. Warmia mówiła po polsku (na południu) i po niemiecku (północ) i zawsze uważała się za coś szczególnego, odrębnego od państwa, pod którego władaniem pozostawała. Biskupi starali się prowadzić własną polityką w Państwie Zakonnym. Pod rządami polskich królów udawało się jeszcze Warmii utrzymać autonomię, pod panowaniem pruskim ją zupełnie straciła i to od razu. Pruskość była przeciwieństwem i grabarzem warmińskości, warmińskość nie była równoznaczna z polskością (co wielu ludzi stara nam się wmówić). Wojska Jagiełły niosły na Warmię okupecję, śmierć, rabunek i zniszczenie, podobnie jak wojska Sowietów podczas ostatniej wojny. I jak to wszystko ze sobą pogodzić?

Zapomniałem o Napoleonie, do wstawienia miedzy Jagiełłą a Sowietami, który pozostawił na Warmii wspomnienie zbrodniarza i rabusia.

Trudno to pogodzić tak jak trudno pogodzić ze sobą rzeźnickie metody rządzenia przez Piastów ze wzniosłą wizją państwa polskiego. Nawet później, jeszcze w XVII w. wyrzynanie jeńców nie było sporadyczne a i w czasie drugiej wojny światowej się zdarzało. I co, mam to ze sobą pogodzić? Świat i ludzie są najróżniejsi. Trzeba przyjąć to do wiadomości i pamiętać o wszystkim. Natomiast kontynuować trzeba rzeczy wybrane, najbardziej wartościowe a o reszcie przypominać ku przestrodze.
Natomiast co do rządów pruskich. tak naprawdę to nie były rządy pruskie tylko brandenburskie. Po nieszczęsnej zgodzie na przejęcie sukcesji przez brandenburską linię Hohezollernów powstało państwo brandenbursko-pruskie. Ponieważ elektor brandenburski był lennikiem cesarza więc wolał powoływać się na Prusy gdzie po traktatach welwsko-bydgoskich z 1657 r. był władcą suwerennym. A po przeniesieniu stolicy do Berlina z dawnych Prus prawie nic nie zostało. Poczucie odrębności wschodniopruskiej było ciągle silne. Na tyle silne, że po zakończeniu I wojny światowej nadprezydent Prus Wschodnich Adolf von Batocki próbował doprowadzić do oderwania Prus Wsch. od Niemiec. Nie udało mu się i musiał opuścić urząd.
W ogóle sprawy były mocno pomieszane. Żarliwi obrońcy polskiego języka i kultury na Warmii i na Mazurach jednocześnie byli wiernymi poddanymi pruskimi i w modzie było nadawanie dzieciom imion takich samych jakie miały dzieci króla Prus. Tu nic nie było takie oczywiste jak chcą to widzieć dzisiejsi nacjonaliści, zarówno polscy jak i niemieccy.

@Jarosław Pędziński
\"woj. ślaskie wygenerowało ok 150 mld zł zysku dla skarbu państwa \"
...no ładnie, czyli z obliczeń wynika, że z samego tylko woj. Śląskiego każdy warszawiak ma średnio ok.60 tyś. zlotych zysku rocznie...to po co oni w ogóle pracują?