Znaki zapytania. Jak często musimy je stawiać przy podstawowych nawet faktach. Jak powszechne są przy ich interpretowaniu czy ustalaniu intencji, okoliczności, motywów. Dla historyka, usiłującego zgłębić życiorys Hieronima Augustynowicza „Ryszarda”(?) „Modrzewia” przede wszystkim w oparciu o materiały komunistycznej Służby Bezpieczeństwa, tych znaków zapytania jest szczególnie dużo.

 Koneczny należy do szeregu polskich myślicieli politycznych z przełomu XIX i XX wieku, którzy, jak już wielokrotnie pisałem na łamach „Debaty”, są współczesnemu polskiemu społeczeństwu prawie w ogóle nieznani. O wiele bardziej niż Feliks Koneczny, Jan Karol Kochanowski czy Marian Zdziechowski są obecnie rozpoznawalni myśliciele anglosascy czy francuscy.

Bożyszcze XIX-wiecznych rewolucjonistów, jeden z ojców odrodzonej Italii, Giuseppe Garibaldi, przez wiele wiosen swej niespokojnej epoki pozostawał w lewicowym panteonie heroicznych bojowników o „wolność i demokrację”. W istocie jednak płaszczyzna działań militarno-politycznych generała była znacznie bardziej prostolinijna, podobnie zresztą jak jego potencjał intelektualny oraz wolicjonalne fundamenty niezbyt skomplikowanej osobowości Włocha.